30 fyrir 30

Síðustu áramót setti ég saman lista með 100 atriðum sem ég stefndi á að klára árið 2015. Þrátt fyrir að nú sé það alveg ljóst að ég nái ekki að klára öll þessi atriði finnst mér þetta samt sem áður hafa gengið vonum framar. Í dag er ég búin með 42 atriði af þessum 100 og að vinna stöðugt í 10 þeirra. Þá hefur það runnið upp fyrir mér að nokkur atriði - 10 eða svo - verða ekki að veruleika en þau eru öll tengd peningum eða líkamlegum áskorunum. Ég gerði mér ekki alveg grein fyrir því við gerð listans hvaða áhrif meðganga, fæðing og greiðslur fæðingarorlofssjóðs hefðu á þessi atriði.

Atriði nr. 1 á listanum var að gera annan lista. Auðvitað, en ekki hvað. Sá listi er með annað deadline, 15. september 2016. Þann dag verð ég nefnilega þrítug. 
Ég hef velt þessu lengi fyrir mér - mig langar að hafa hann raunhæfan miðað við aðstæður en líka krefjandi. Hér kemur loka niðurstaðan.

1. Fara á óperu og/eða ballett
2. Fara í reiðtúr
3. Fara á skíði/bretti
4. Fá mér nýtt tattoo
5. Fara á dansnámskeið
6. Prófa sjósund
7. Læra nýtt tungumál
8. Senda lag í spilun út í kosmósinn
9. Fara ein í bíó/leikhús
10. Klára krossgátu
11. Læra á nýtt hljóðfæri
12. Sauma flík
13. Setja upp sparnað
14. Halda dagbók (amk. 100 daga)
15. Segja oftar "já"
16. Skrifa flöskuskeyti
17. Koma mér í besta líkamlega form fullorðinsáranna (minna challenge en það hljómar)
18. Segja hrósin upphátt - og skila þeim þangað sem þau eiga heima
19. Taka mynd með Celeb-i (verulega út fyrir mitt comfort zone)
20. Blogga amk. 50 færslur
21. Ferðast á amk. einn nýjan stað
22. Gerast sjálfboðaliði fyrir gott málefni
23. Halda fyrirlestur... telst ekki með að halda hann fyrir Hafstein. 
24. Læra rapplag frá byrjun til enda (ég er svoooooo léleg í þessu að það er grátlegt)
25. Lesa amk. 10 bækur
26. Smakka eitthvað alveg nýtt
27. Gista á hóteli sem ég hef ekki gist á áður
28. Læra nýtt töfrabragð
29. Skrifa bréf til 40 ára mín
30. Halda eitt gott 30 ára ÞEMApartý

Ég er mjög skotin í þessum lista. Hellingur af skemmtun og nokkrar góðar áskoranir.
Tíu og hálfur mánuður til stefnu - já, og 2 mánuðir til stefnu fyrir þessi 58 atriði sem eftir eru á 100 atriða listanum mínum. Ég er spennt að sjá hversu langt ég kemst með hann fyrir áramótin og hvað þarf að færa yfir á næsta ár.

Ég iða í skinninu af spenning. Þvílíkt stuð. 

1. Klára listann 30 fyrir 30

Af 100 misstórum verkefnum

Þið sem hafið fylgst með mér eða þekkið mig ættuð að vera farin að átta ykkur á því að ekkert er ár án áramótaheita í mínum heimi. Ég gefst ekki upp þrátt fyrir að hafa ekki enn getað fagnað því að hafa staðið við slík heit. Í ár tók ég aðra hugsun á þetta heldur en síðustu ár og tímasetti engin markmið, ég einblíndi ekki á nokkra stóra hluti (eins og manni er jú frekar ráðlagt að gera) heldur setti niður 100 hluta to-do lista sem ég strika út af jafn óðum. 

Ástæðan er að ég veit að líf mitt er varanlega að breytt - næstu þrjá mánuði mun ég ekki geta hreyft mig eins hratt og áður og eftir þann tíma veit ég ekkert hvernig lífið verður. Ég hef nefnilega aldrei eignast barn áður og vissi þar af leiðandi ekki hvað væru raunhæf markmið í bland við þessa gífurlegu breytingu. Í staðinn fyrir að lesa mér til, skoða alls konar reynslusögur og búa mér til hugmyndir um hvað sé raunhæft, sennilegt o.s.frv. ákvað ég að byggja ekki um neina uppskrift, leyfa þessu að verða og taka einn dag í einu. Tækla lífið þetta árið með æðruleysi og leyfa því að koma mér á óvart án þess að vera með kröfur eða hugmyndir um bestu mögulegu uppskriftina. 

Á 100 atriða listanum mínum má finna atriði sem ég hef ætlað mér að framkvæma lengi og taka innan við klukkutíma. Þar má einnig finna atriði sem eru loforð um að ég muni sinna ákveðnum hlutum örlítið betur - í viku eða jafnvel mánuð, í von um að það breyti rútínunni að einhverju leyti. Þar má einnig finna atriði sem ég hef nú þegar byrjað á en verður ekki lokið fyrr en í lok ársins. Síðast en ekki síst má finna atriði sem eru "gúfí", skemmtileg og hafa í raun engan augljósan tilgang á listanum. 

Ég hef nú þegar strikað eitt atriði út af listanum sem ég ætla að segja frá í næsta bloggi. Í kvöld mun ég strika út annað atriði - að birta þrjú blogg í sömu vikunni. Ég er síðan að vinna í fimm atriðum, sum þeirra munu taka allt árið,  og stefni á að hafa strikað út 8 atriði af listanum um næstu mánaðarmót. 

Það er bara ekkert ár hjá mér án áramótaheita - þannig verður það sennilega allavega þangað til ég upplifi það einn daginn að hafa staðið alfarið við þau! Tólf mánuðir er langur tími til að halda athyglinni en eins og áður þá er ég uppfull af óraunsærri bjartsýni um að í ár muni þetta ganga upp. 

Í fyrra setti ég allt upp í excel - í ár er listinn krotaður inn í típíska dagbók. Ég hef komist að því "the hard way" að tryggð þín við markmiðin tengjast á engan hátt forritinu sem þú notar við að setja þau upp. Bömmer. 

Fyrir mér eru setning áramótaheita og vinnsla í þeim ákveðin skemmtun. Það er að segja alveg þangað til ég átta mig á því að það er ekki lengur séns að ná þeim. Ég óska ykkur því góðrar skemmtunar með ykkar eigin ef þið hafið sett ykkur einhver - ef ekki get ég örugglega hjálpað ykkar með eins og einn lista. EKKERT mál. 

Í smáatriðum: 26. apríl 2014

10:00 - Vekjaraklukkan hringir. Ég man aldrei þess vegna hvers vegna það er verið að vekja mig. Er ekki sammála því að það skipti máli samt - þannig að ég stilli klukkuna aftur, kúri og skrópa í fyrsta tímanum í Workshopinu sem ég átti að mæta á 10:45. 

11: 15 - Vakna smá - en snooza.

11:30 - Vakna alveg en kúri smá áfram. Kveiki á símanum og skelli mér á facebook. 

11:40 - Fer fram úr, klæði mig, tannbursta, teygja í hárið. Næsti tími byrjar kl. 12.... en ég á ekkert í morgunmat.

11:50 - Fer út heiman frá mér, niður stigann og út í bíl. Reimin sem ég er ekki búin að láta skipta um í bílnum mínum býr til hávaða... eins og alltaf þegar ég starta honum. 

12:00 - Kaupi banana og hámark í 10-11. Borða það á leiðinni í bílnum.

12:15 - Mætt í Zumba í Polesport. Eftir ca. 10 skref er snúðurinn hruninn úr hárinu á mér. Ég geri mjög bjánalega tilraun til að hoppa og skoppa en reyna að laga snúðinn til í leiðinni. Það gengur... en heldur hægt þó.

12:55 - Zumba tími klárast og ég þurrka svitann í bolinn minn, sem verður sífellt geðslegri með deginum.

13:00 - Byrja í Flex tíma í Pole Sport. Bakfettur, splitt, spíkat og double æfingar, eins og til dæmis hin stórskemmtilega flugvél sem allir elska.

14:10 - Klára Flex tíma. Geggjað veður. Labba í Nóatún og kaupi mér salatbar (túnfiskur, egg, smá pasta, kotasæla, paprika, gulrætur, nokkrir fetakubbar og nokkrir brauðtengingar). Borða það á labbinu upp í Pole Sport með Freyju sem drepur sig næstum því þegar hún ætlar að hlaupa yfir á rauðu gangbrautarljósi (þið skilið boðskapinn hér).

14:30 - Fyrsti ballettími á ævi minni. Gengur vel til að byrja með þó ég geti ekki endurtekið eitt einasta heiti sem kennarinn sagði okkur um æfingarnar. Staða 1 og staða 5 mikið æfð, hopp, snúningar og annað tilheyrandi - auk þess að æfa spott, sem var örlítið erfiðara en yfir sal sem er fullur af súlum.

15:30 - Ballettinu lýkur og Handstand tækni byrjar. Vinsamlegast beðin um að gleyma öllu um þá tækni sem ég lærði í fimleikum um handstöður og byrja að læra upp á nýtt, með aðferð sem notuð er í Parkour. Það gekk ekkert svo vel. Dreif ekki upp. Held samt áfram að reyna heima þar til þetta tekst.

16:00 - Sting af úr handstöðutíma í fýlu. Djók. Sting samt af.

16:15 - Sturta, syng í sturtunni. Black Roses og I Can't Help Falling in Love with You. Vel mér kjól og skelli mér í hann.

16: 50 - Ármann mætir og við byrjum að æfa fyrir brúðkaup sem við erum að fara að spila í kl. 19. Þú og I Can't Help Falling in Love with You æft í allskonar tóntegundum. 

18:00 - Klæði mig upp á nýtt þar sem það var blettur í kjólnum sem ég valdi, mála mig og borða smá melónu. 

18:50 - Mætt fyrir utan safnaðarheimili í Kópavogi. 

19:00 - Tengjum græjurnar og spilum lögin. Gekk vel. Allir sáttir. 

19:20 - Ármann skutlar mér til Aldísar, sem ætlar að borða með mér. 

20:00 - Við Aldís mætum í kjólum á Hamborgarafabrikkuna og pöntum okkur Morthens, einn með venjulegum frönskum og einn með sætkartöflufrönskum. Tvær bernaise sósur á kantinn. Þjónninn okkar var hress unglingsstrákur sem bauð okkur "eitthvað sætt fyrir sætar dömur" þegar hann kom að tékka á eftirréttinum. Það áttu 2 afmæli og völdu lög, einn 12 ára strákur og einn útlendingur. Útlendingurinn valdi DJ MuscleBoy... ég varð fyrir smá vonbriðgum með hann. 

21:00 - Café Paris að hitta tvær aðrar dömur. Aðallega í þeim tilgangi að heyra dónasögur - en skelltum á okkur sitthvoru hvítvínsglasinu þó. Vín mánaðarins, sætt, fínt.. en man ekkert hvað það heitir.

22:30 - Nóg komið af dónasögum! Aldís skutlar mér heim, ég búin að tékka á helstu stuðpíum Íslands en enginn á leiðinni út svo ég fer bara heim. 

22:45 - Kem mér fyrir með rest af ostapoppi, bita af páskaeggi og downloada Hart of Dixie (sem eru orðið ansi þunnir þættir). Þegar ég er að byrja að horfa kemur Sindri heim úr dómarastörfum í bruggkeppni Fágun, sem betur fer með aðeins betra súkkulaðinammi en til var hér (ef ég hefði stigið á vigtina í gærmorgun en ekki í morgun hefði þetta aldrei átt sér stað). Hann hlammar sér á sófann og horfir á eitthvað annað.

23:30 - Skoða aðeins Netflix sem er að breyta lífi mínu. Horfi á fyrsta þáttinn í fyrstu seríunni af Mad man. Missi nokkrum sinnum andlitið yfir stöðu kvenna  og ritvélum sem menn náðu að skapa þannig að meira að segja konur ættu auðvelt með að nota þær. Þrælgóðir þættir. Hef aldrei horft almennilega á þá, svo nú er komið að því. 

00:30 - Ákveð að skella mér í rúmið. Sindri gerir það líka. Á meðan ég bíð eftir að hann klári inn á baði les ég einn kafla í Hemma Gunn - Sonur þjóðar, sem ég er alveg að verða búin með. 

01:00 - Ljósin slökkt - og sennilega tók það mig svona 6 mínútur að sofna. 

Fimm brúðkaupslög

Ég hef aldrei haft sérstaklega mótaða hugmynd um hvernig ég myndi vilja hafa mitt eigið brúðkaup en eitt af þeim störfum sem heillaði mig þegar ég var yngri var “wedding planner”. Eftir á að hyggja hugsa ég að það hafi þó ekkert haft með brúðkaupin sem slík að gera heldur almenna viðburðarstjórnun og skipulagsfíkn.

Seinna áttaði ég mig líka á því að markaðurinn fyrir þetta starf var ekki til á Íslandi.

Eftir því sem ég eldist og fleiri í kringum mig fara að velta fyrir sér eigin brúðkaupsdegi, hef ég einnig velt þessu fyrir mér. Við Sindri höfum líka oft látið hugann reika um hvað væri skemmtilegt að gera og hvað megi gjörsamlega missa sín okkar vegna. Sem betur fer erum við frekar samstíga í því.

Fyrir mér hefur reyndar eitt verið algjört aðalatriði og reyndar eini þátturinn sem ég hef byggt upp óskir í kringum. Það mun jú vera tónlistin. Til að byrja með eru það tvö lög sem ég myndi vilja að pabbi minn myndi flytja. Það fyrra er “Ég er komin heim” en hann hefur endað flest böll sem hann hefur spilað á með því lagi frá því á áttunda áratugnum.

Seinna lagið er Þú sem hann samdi til okkar systkinanna (aðallega strákanna held ég) fyrir mörgum árum og kom út á plötunni Frá báðum hliðum með Nefndinni.  Ástæðan er auðskiljanleg:

Svo stutt er síðan varstu barnið blítt
Til baka leitar stundum hugur minn
Er þú vafðir örmum þínum undurþýtt
þétt um háls og lagðir kinn við kinn
Hvíslaðir svo ofurblítt í eyra mér
hvað þér finndist ósköp vænt um mig
Labbaðir svo burtu til að leika þér
Líf mitt snérist aðeins kringum þig.
Þú varst sólargeisli lífs míns, ljúfur, hlýr
Lokkandi og fallegt ævintýr.

  Mér finnst tíminn hafa tifað alltof ótt.
Örstutt síðan kúrðir þú hjá mér.
Nú ég horf’ á þig þú hefur vaxið fljótt
heillastjarna alltaf fylgi þér.
Hamingjuna finnir þú á þinni leið,
þú skalt rækta hlýju, von og ást.
Stundum þegar gatan virðist ekki greið
gakktu áfram, takmarkið mun nást.
Þó að höf og álfur heilli hjarta þitt,
hjá mér ertu alltaf barnið mitt.
Já, þú verður alltaf, alltaf  barnið mitt.

Þriðja lagið sem yrði að flytja væri lagið Viltu þá elska mig?, allavega ef ég væri að giftast Sindra (hehehe) en þetta er það sem kemst næst því að vera okkar lag. Ekki væri verra ef Bjartmar sjálfur myndi sjá um það.

ABBA-dísirnar yrðu að sjálfsögðu að leika sama leik og í brúðkaupi Hjördísar og mæta með Going to the chapel – það hlýtur bara að verða hefð.

Fimmta lagið myndi ég vilja tileinka Sindra (ef ég væri að giftast honum allavega). Ég fann það einhverntíma, hlustaði á það milljón sinnum… og hlusta enn á það. Textinn í því er frábær og á vel við.

Þó að útaf bregði, þú ert hjá mér enn
ég get verið meistari og kjáni í senn
þú gefur allt til bakaog svo miklu meira til
ó, hvílíkt frelsi að elska þig.

Síðan yrði að sjálfsögðu krafa um að aðrir færir fjölskyldumeðlimir og vinir kæmu fram – og helst Moses Hightower og Árstíðir líka (svona ef maður vissi ekkert hvað maður gæti gert við alla peningana sína).

Hvað varðar kjóla, útlit og annað þá veit ég ekki meir. Ég veit hvað ég vil ekki – og það er bara fjári góð byrjun, svona fyrst maður er ekki einu sinni með það á planinu að gifta sig á næstunni. Nema enginn annar nenni að halda partý.

Fimm uppáhalds bloggin

Ég verð að viðurkenna að ég gef mér alltof sjaldan tíma til að lesa blogg, eins og mér finnst það skemmtilegt. Oftar verður það niðurstaðan að hanga á pinterest og skoða alls konar - rata þaðan inn á hitt og þetta blogg - og leggja þau ekki á minnið.
Til dæmis skoða ég mjög oft erlend skemmtileg matarblogg en gleymi um leið hvað þau hétu. 

Alltof þegar ég rekst á áhugavert blogg sem er með facebook-síðu, þá smelli ég like-i á hana í þeirri von að fá upplýsingar í News feedið mitt sem leiða mig aftur þangað. Afleiðingar af því er fjöldinn allur af tilkynningum á News feedinu, sem ég smelli stundum á til frekari lesningar.

Það er því erfitt að velja 5 uppáhalds, en þessi fimm koma sterklega til greina:

Matviss.is

Matur, bjór og viskí. 

Stundum uppskriftir frá mér - þegar ég er dugleg.

Evalaufeykjaran.com

Matur með persónulegum sögum inn á milli.

Fagurkerar.is

Allskonar um allskonar. 

Fjórir bloggarar. 

Stíll, kökur, heimili, DIY, tíska... 

Ragga nagli

Hreyfing, hollusta, uppskriftir og pepp.

Hollt að lesa þegar maður heldur að maður  a) geti ekki eitthvað, b) eigi nógu góða afsökun, c) eigi einn við massífa leti að stríða.

Trendnet.is

10 ólíkir bloggarar.

Ég les helst: Karen Lind, Reykjavík fashion Journal, Svart á hvítu og Helga Ómars.

Sunnudagar eru frábærir í að sveima um á netinu með tebolla eeeeða Pepsi max.

Gleðilegan sunnudag!

Að borga það áfram

Ég fékk Google Translate til að þýða fyrir mig "Pay it forward". Besta og eina tillagan var "að borga það áfram".  Þessi þýðing skiptir í raun engu máli, var eingöngu léleg tilraun til að finna semi-sniðugt nafn á þessa færslu, sem að sjálfsögðu snýst um góðverk.

Það er ekki bara hollt fyrir sálina öðru hverju að gefa eitthvað af sér umfram það sem ætlast er til af manni, heldur eru ótrúlegustu hlutir innan heimilisins sem maður álítur rusl en gætu hjálpað einhversstaðar. Mín góðverk þessa vikuna munu felast í nákvæmlega þeirri staðreynd. Í fyrsta lagi ætla ég að gefa DVD spilara og gamalli myndavél nýtt heimili. Það er starfsemi út um allan bæ sem vinnur með börnum, unglinum, heimilislausum og veikum sem geta nýtt hluti eins og DVD spilara. Ég hvet ykkur til að leita eftir slíkum stöðum í stað þess að henda hlutum sem eru í lagi, þó meðalmaðurinn myndi ekki kaupa þá á Bland. 
Í öðru lagi er það blessað lesefnið. Ég geng út frá því að mörg ykkar hafið tekið eftir því við heimsóknir á sjúkrastofnunum hversu ömurlegt lesefni er oft að finna þar. Ef lesefnið er eitthvað er það oftar en ekki 5-6 ára gamalt. Hvernig væri að taka til í blaðahillunni og færa einhverri slíkri stofnun nokkur eintök af Vikunni, Séð og heyrt, Elle, Alt for damerne eða hvað það er sem þið eigið til. Ég hef valið mér einn slíkan stað til að fara með mín blöð, sjúkrastofnun þar sem fólk dvelst vikum og mánuðum saman. Þá er nauðsynlegt að sjá eitthvað nýtt við og við.  Að sjálfsögðu eru bækur ekki verri í þessu samhengi. 

Hér að neðan má finna nokkrar hugmyndir af því hvernig við getum einfaldað hvort öðru lífið. Gert góðverk eða einfaldlega glatt. Hugmyndirnar eru misstórar en allir ættu að finna eitthvað sem þeir ráða við. 

1. Opna hurðina fyrir einhverjum.
2. Kaupa kaffi handa ókunnugum sem stendur í kaffiröðinni (er það kannski krípí á Íslandi?)
3. Gefa bækur/tímarit á sjúkrastofnanir, leikskóla, aðsetur fyrir heimilislausa eða til einhverra sem þú veist að gæti nýtt það.
4. Bjóða fram vinnu, aðstoð eða sérþekkingu þína ókeypis til einhvers sem þarf á því að halda.
5. Gefa ókunnugum á leið í strætó eitt stykki strætómiða.
6. Svo er að sjálfsögðu hægt að halda Tombólu og safna fyrir góðu málefni, en mér sýnist svosem engin vöntun á því í Vesturbænum.
7. Taktu extra vel á móti nýja vinnufélaganum sem er enn svolítið óöruggur. Til dæmis getur þú boðið honum að setjast hjá þér í hádeginu eða koma með þér þangað sem þú ferð. Leiddu hann inn í samræður með því að beina spurningum öðru hverju til hans í hópsamræðum.
8. Gefðu blóð. Hér á heimasíðu Blóðbankans getur þú séð borða sem sýnir hvernig staðan er á hverjum blóðflokki. 
9. Farðu í gegnum fataskápinn og grisjaðu. Þau föt sem þú ert hætt að nota má gefa öðrum sem þurfa á þeim að halda, eða gefa þau til góðgerðarmála. Sjálf nýti ég rauða kross kassana sem finna má út um allt land. Það er líka alltaf einhver að auglýsa eftir fötum á barnalandi ef maður vill fara þá leið.
10. Láttu vita ef þú ert ánægð/ur. Til dæmis ef þú ert sérstaklega ánægður með einhvern veitingastað, segðu frá því. Nóg er nú til af miðlum, þú getur gefið review á TripAdvisor ef það á við, sagt frá á Facebooksíðu þinni eða fyrirtækisins, Twitter, Instagram, bloggi eða jafnvel skilið eftir falleg orð á servíettunni á staðnum.
11. Vertu frábær og hleyptu fram fyrir þig ef einhver stendur með fáa hluti fyrir aftan þig í matvöruverslun. Ég elska þegar einhver gerir þetta fyrir mig!
12. Deildu jákvæðum fréttum og sögum.
13. Keyptu tombólumiða, miða á styrktartónleika, nælu, penna eða hvað sem býðst, svo lengi sem málefnið sem safna á fyrir höfðar til þín.
14. Taktu þig til og fylltu prentarann í vinnunni af blöðum þegar þú hefur notað hann, eða settu nýja klósettrúllu á haldarann... svona aðeins til að auðvelda næstu einstaklingum í röðinni lífið.
15. Farðu og gramsaðu aðeins í Rauða Kross búðinni eða Hjálpræðishernum. Ótrúlegt hvað hægt er að finna þar á fínu verði... og styrkja í leiðinni gott málefni.
16. Komdu vini eða fjölskyldu á óvart með að færa honum uppáhalds máltíðina hans þegar hann á síst von á. Þetta getur að sjálfsögðu líka verið nammi eða hvað sem er.
17. Færðu veikum vini eitthvað sem gleður hann. Hint: Nammi virkar oft.
18. Vertu skemmtilegri ökumaður en margur annar. Hleyptu fólki inn á akreinina þína þegar þú sérð það stefnir þangað. Hjálpaðu mér svo að koma upp tannhjólareglu á Íslandi þegar umferðin er mikil. Þá verðum við allavega tvö/tvær í þessu.
19. Vertu til staðar og hlustaðu. Stundum á fólk vandamál og viðrar þau við þig. Hjálpaðu vini þínum að leysa vandann... eða ekki, ef allt sem hann vill gera er pústa.
20. Áttu klink? Smelltu nokkrum tíköllum í stöðumæli sem þú sérð að er útrunninn eða að renna út. 
21. Ef þú nýtir ekki allan tímann í stöðumæli, gefðu þá miðann þinn áfram til einhvers sem þú sérð að ætlar sér að greiða þegar þú ert að fara.
22. Faðmaðu þá sem þér þykir vænt um. Ekki verra að segja eitthvað fallegt líka.
23. Komdu með veislu- eða kökuafganga í vinnuna - það gleður alltaf. Það er heldur ekki bannað að baka sérstaklega fyrir vinnuna ef maður vill. 
24. Góð bók má berast lengra. Ef þú átt góða bók sem þú hefur lokið við að lesa, gefðu hana áfram til vinar sem þú heldur að njóti hennar.
25. Skokkaðu út og týndu smá rusl. Ég hef hugsað um þetta milljón sinnum síðan um áramót - en hef ekki komið mér í þetta ennþá.
26. Sendu bréf eða litla gjöf - jafnvel bara email. Almennt er fólk ekki duglegt við þetta í dag. Það eitt og sér er leiðinlegt en gerir það líka að verkum að hvert skipti verður mjög einstakt. 
27. Hjálpum ferðamönnunum. Bjóðumst til að taka af þeim myndir ef við sjáum þá reyna við milljónasta selfie-ið í ferðinni. Reynum líka að benda þeim rétta leið þó við skiljum ekki alveg kortið þeirra.... og mælum með því sem er gott og gaman.
28. Smellum smá mat fyrir dýrin í körfuna okkar og gefum til góðgerðarfélaga sem að þeim snúa, t.d. Kattholts og Dýrahjálpar. Og ekki gleyma fuglunum á veturna.
29. Hrósum þeim sem okkur finnst eiga það skilið. Íslendingar eru aldrei hvattir of mikið til þess. 
30. Láttu í þér heyra. Hjálpaðu þeim málstað sem þér finnst eiga það skilið og notaðu röddina. Segðu frá og verðu málstaðinn.
31. Taktu þér tíma til að kenna áhugasömum eitthvað sem þú kannt. Til dæmis ef þú kannt góðan spilagaldur hefur verið vöntun á slíkum síðustu ár. 
32. Biddu þann sem skuldar þér pening að leggja frekar inn á gott málefni í stað þess að borga það til baka.
33. Brostu til kassastarfsmannsins. Það eitt og sér gerir mikið - og þeir lenda sjaldnar í því en maður myndi halda.
34. Ef þú skreppur á Subway, pantaðu þá stóran þó þú borðir lítinn og láttu pakka honum í sitthvorn pappírinn. Færðu svo einhverjum svöngum hinn helminginn. Það má oft finna nokkra svanga á Austurvelli ef þig vantar hugmyndir.
35. Næst þegar þú kemur heim frá útlöndum, komdu þá klinkinu þínu vel fyrir hjá heimamanni áður en þú ferð. Hann kemur mjög líklega til með að nota það... töluvert fyrr heldur en þú.
36. Taktu sjálfboðaliðastarf í smá stund. 
37. Leyfðu fólki stundum að njóta vafans. Stundum er óþarfi að taka málin lengra.
38. Skelltu þér á Crowdfunding síðu eins og Indiegogo eða Karolinafund, taktu góða stund í að skoða áhugaverð verkefni og styrktu það/þau sem vekja áhuga.
39. Ef þú færð klink til baka úr sjálfsala, skildu það eftir og gerðu þann sem kemur á eftir þér hissa og glaðan.
40. Settu af stað söfnunarátak fyrir gott málefni. Hér er engin ein uppskrift, sjáum bara hvað hægt var að gera með einni bjóráskorun og facebook. 

Fyrir áhugasama mæli ég með að smella á like við síðu ýmissa fyrirtækja og aðila sem vinna með fólki í erfiðleikum. Þar má oft finna upplýsingar um hvað vantar hverju sinni hvort sem um er að ræða gallabuxur, mat, jólagjafir eða raftæki. Hér eru nokkur:

Vinakot - úrræði ætluð börnum á aldrinum 12-18 ára sem glíma við fjölþættan hegðunarvanda.

Samtök um kvennaathvarfið

Fjölskylduhjálp

Vinir Dagsetursins - Staður fyrir heimilislausa og fólk í vímuefnavanda yfir daginn.

Geðhjálp

Stígamót

Dýrahjálp

Kattholt

Rauði krossinn

Og til að fá hvatningu góðverkin má like-a þessa síðu.

Það er svo auðvelt að létta lífið smá. 

Gefum af okkur... og með okkur.

Uppáhalds barnabókin (færsla fyrir bugaða móður austur á landi)

Ég elska að lesa. Ég hef alltaf elskað að lesa. Ég les samt rosalega lítið og hef alltaf gert. Ástæðan er einföld, á klukkutíma næ ég að lesa að meðaltali 19-20 blaðsíður í hinni týpísku kiljustærð.... og já, á íslensku. 
Þar sem ég er líka óþolinmóð að eðlisfari (sérstaklega þegar kemur að afköstum mínum) næ ég sjaldan þeim slaka sem þarf til að njóta þess að sitja og lesa. Oft tók ég þó ákvörðun á unglingsárum að lesa ALLT dagblaðið (eða moggann), hverja einustu grein... sem er frekar fáránleg hugmynd þar sem helmingurinn höfðar engan vegin til manns. Það tókst heldur aldrei.
Í dag er ég byrjuð á þremur bókum og vinn mig að því að klára þær korter í svefn á kvöldin. 

Þegar ég var yngri voru ákveðnar bækur sem aldrei mátti lesa fyrir mig, allavega ekki fyrir svefninn. Ég kunni samt báðar sögurnar utan af en það voru atriði og myndir í bókunum sem hræddu mig. Þetta átti einkum við um tvær bækur, Skilaboðaskjóðuna og Búkollu.
Í Skilaboðaskjóðunni er ákveðin blaðsíða sem sýnir óhugnarlegar fætur Nátttröllsins í skóginum. Þessi mynd gat þýtt andvöku"nætur".

Þetta var aðeins flóknara með Búkollu. Þó ég skildi söguna og áttaði mig á aðstæðunum í henni bendist hræðsla mín að hetjunni, Búkollu. Þessi hræðsla gekk svo langt að á næturnar þegar ég vaknaði til að fá mér honey nut cheerios (ég veit - óþolandi óvani) og mamma bað mig að redda mér sjálf gat ég engan veginn stigið inn í ógnvænlegt myrkrið í eldhúsinu. Ástæðan? Jú, það gæti verið Búkolla undir borðinu.

Ég man ekki til þess að á þessum árum hafi ég átt uppáhaldsbók. Þegar ég var hins vegar 9 ára gáfu amma og afi í Sæbergi mér bókina "Litlu greyin" eftir Guðrúnu Helgadóttur. Það fannst mér frábær bók og ég sagði öllum frá henni sem vildu eitthvað um hana heyra. Ég man ekki hvort það var síðan amma sjálf eða Gugga, þáverandi mágkona mín, sem las fyrir mig bókina. En hvort heldur sem var grunar mig að mér hafi ekki þótt hún verri fyrir vikið... enda best að hlæja þegar einhver hlær með manni. 

Ég man lítið eftir bókinni að öðru leyti en því hvað mér fannst hún fyndin. Yngsta systkinið í sögunni fannst mér samt fyndnast, enda gert í því að láta það bulla í sögunni. Í aðalatriðum fjallar bókin um fjölskyldu, mamman og pabbinn eru að skilja og mamman fer með börnin upp í bústað til að finna sjálfa sig. Strákurinn í sögunni finnur í einum af sínum gönutúrum bústað þar sem fangi hefur komið sér vel fyrir - og í endanum á sögunni (spoiler) er fanganum boðið í mat. Amma kemur í heimsókn og týnist - en á eftir henni kemur síðan pabbinn að hjálpa til við leitina. 

Ég er ekki frá því að ég lesi hana aftur einhvern daginn - samkvæmt fortíðar-mér er hún allavega þvílíkt skemmtileg og rituð niður sem uppáhaldsbókin í ófáar vinabækurnar.

Janúar áskorun

Nú get ég loksins sagt, kannski ekki með stolti, að ég er búin með janúaráskorunina mína.
Ég tók 30 daga áskorun og framkvæmdi hana á 60 dögum.

Mér til varna vil ég meina að svona hvíldardagar í áskorunum séu ekki af hiu góða þar sem ég lenti í því að gleyma mér í 3 daga einu sinni þegar ég átti að taka hvíldardag.

Ég tók þá ákvörðun 1. febrúar um að klára áskorununa þrátt fyrir að vera fallin á tíma.

Niðurstaðan er því 2.045 Crunch kviðæfingar á 60 dögum.

Ég náði heldur ekki febrúar blogg áskoruninni minni á réttum tíma. En ég stefni á að klára hana á minna en 60 dögum. Mögulega verð ég farin að geta haldið mig á réttum tíma í svona áskorunum í lok árs :)

Í janúar setti ég líka niður vikumarkmið - sem gengu töluvert betur en þetta.

Vika 1- Skipuleggja 5 máltíðir fyrir næstu viku. 

Gekk vel, sjá blogg um þetta hér. 

Ég hef haldið í þetta og skipulegg alltaf komandi viku um helgar. Það hefur svo sannarlega létt mér lífið.

Vika 2- Semja eitt ljóð og skrifa eitt blogg

Stóðst.

Vika 3 - Æfa söng tvisvar sinnum yfir vikuna, 30 mín í senn.

Stóðst.

Vika 4 - Drekka amk. 1 líter af vatni á dag.

Stóðst. Ég er hræðileg með þetta og drekk alltof lítið yfir höfuð. 

Vika 5 - Senda tveimur vinkonum glaðning.

Stóðst.

Draumasvefnherbergið

10 atriði til að uppfylla kröfur um draumasvefnherbergi:

1. Aldrei ryk (en ég þurfi samt ekki alltaf að eltast við að fjarlægja ryk)

2. Alltaf passlegt hitastig

3. Alltaf tandurhrein rúmföt með útilykt (en ég þyrfti ekki að skipta um á hverjum degi)

4. Inngang beint á sér baðherbergi með baðkeri

5. Fataherbergi inn af svefnherberginu

6. Fallega rúmgrind

7. Góða dýnu svo maður degi ekki í bakinu

8. Pláss til að hvorugur aðilinn þurfi að sofa upp við vegg.

9. Tvö náttborð með sitthvorri vekjaraklukkunni

10. Fallegar myrkragardínur

Ég er að segja það, maður á ekki að lista upp svona draumahlutum.... nægjusemin hverfur út um gluggann þegar maður byrjar :)

Reykjavík 27.02.14

Tónlist

Ég blogga eiginlega aldrei um tónlist. Stór partur af þeirri ákvörðun byggir á því að ég treysti ekki eigin skoðunum á tónlist. Ef mér finnst eitthvað leiðinlegt er ég alltaf þess fullviss að ég skilji bara ekki stefnuna/lagið/textann... og mögulega muni afstaða mín breytast við frekari hlustun.

Þetta skilar ótrúlegum óþægindum þegar hin klassíska spurning um uppáhalds tónlistarstefnu er dregin upp. RISA stórum parti af mér langar að segja "ég er alæta" en það er bæði hallærislegt, mjög líklega ekki satt og sannarlega barns síns tíma. Þegar ég les þetta svar frá einhverjum öðrum dreg ég alltaf þá ályktun að viðkomandi hlusti í raun ekki mikið á tónlist, þ.e.a.s. ekki sjálfur eftir eigin smekk.

Síðan finn ég þessa bloggáskorun - og að sjálfsögðu þarf hún að innihalda pistil um uppáhalds tónlistarstefnu. Heppnin er með mér.

Með árunum hef ég komist að niðurstöðu um að ákveðin einkenni í tónlist geri það að verkum að mér líkar vel. Þó hef ég einnig komist að því að ekkert þeirra er nauðsynlegt en hjálpar yfirleitt til.

1. Góð melódía. Ég vel melódíu fram yfir takt allan daginn, alla daga. Þó taktur sé stundum töff.
2. Raddanir - flottar raddanir geta gefið mér gæsahúð, og því miður gefur mér ekkert svo margt gæsahúð. Árstíðar strákarnir náðu mér á hálfu lagi í Egilsstaðakirkju árið 2009 og haldið mér sem verulega dyggum aðdáanda síðan. Moses Hightower útfæra raddir líka á ótrúlega skemmtilegan hátt, enda einnig í miklu uppáhaldi. Annars kemur kántrí líka sterkt inn í þennan punkt.
3. Einlægni. Fyrir mig er það oft "Less is more" - ég elska reyndar að horfa á tónleikashow en þegar kemur að tónlistinni sjálfri finnst mér fjöldinn allur af hljóðfærum ekki geta komið í stað einlægni.
4. Saga. Ég er sökker fyrir góðum textum. Ég er líka sökker fyrir textum sem ég tengi við - þó þeir séu ekki góðir. :)
5. Góðir söngvarar. Það eru góðir söngvarar í öllum stefnum. Góðir söngvarar syngja líka stundum léleg lög. Þrátt fyrir það er líklegra að sæmileg lög nái mér ef þau innihalda söngvara sem hefur getað leikið sér mér laglínuna og skilað þessu "extra something".
6. Rokk ballöður. Holy hell hve margar rokkballöður hafa hreyft við mig. Jafnvel fengið mig til að grenja við réttu aðstæðurnar. 

Almennt virðist, eins og í svo mörgu öðru, skapið síðan geta haft gífurleg áhrif á hvers konar tónlist ég hlusta. Stundum vill maður bara föstudagsfiðring með "We are young" og "Cheers (drink to that)" en stundum vill maður ekkert nema "She's gone" og "Bed of roses". Það kemur líka fyrir að maður vill Bjartmar og Megas og mikið af þeim. Enn annan tíma vill maður bara setja Árstíðir á tækið, gleyma að það sé til hversdagsleiki og finna tónlistina þeirra fylla mann ánægju. Jafnvel á mínum verstu dögum finn ég fyrir einhverskonar neista þegar ég hlusta á Árstíðir. 

Þetta var pistill um tónlist... ég trúi því varla sjálf.

Hressandi kvikmyndagrátur

Ég tárast oft yfir kvikmyndum, ég man ekki til þess að hafa nokkurntíma farið að háskæla, en ég tárast oft. Stundum þarf ekki mikið til en stundum þarf mjög mikið til, allt eftir því hvernig ég er stemmd. Við erum eins misjöfn og við erum mörg hvað þetta varðar. Sumir ná engri tilfinningalegri tengingu við kvikmyndir, sumir ná of miklum tilfinningalegri tengingu og allt þar á milli. Ég þekki til dæmis til einnar stúlku sem grætur yfirleitt ekki yfir kvikmyndum en þegar hún er þunn grætur hún yfir hvaða kvikmynd sem er. Ég þekki aðra sem er kvikmyndin á meðan á henni stendur, finnur allt og reynir jafnvel að bjarga aðalpersónunum með því að segja þeim til. Ég þekki líka enn aðra sem veit sennilega aldrei hvaða kvikmynd við vorum að horfa á því hún eyðir allri myndinni í að spjalla á milli þess sem hún gagnrýnir leikarana, fötin þeirra, tónlistina og söguþráðinn.

Ég þekki líka eina sem fór einu sinni með mér í bíó árið 1998 og bjargaði mér svo sannarlega frá tárum í það skiptið. Saman mættum við tvær, 12 ára, ég og Antonía að sjá Titanic í bíóinu í Valaskjálf. Ég hafði keypt fyrir okkur miðana í forsölu í Rafeind, verslun sem nú er ekki lengur til - en var rekin af sömu bræðrum og bíóið.

Ég var fáránlega spennt. Ég, eins og nokkrar aðrar 12 ára stelpur, elskaði Leonardo DiCaprio og átti plaggöt af honum í tugatali. Myndin var löng en hvorug okkar fann mikið fyrir því enda gífurleg spenna í gangi. 

Síðan kom að því, skipið var sokkið og Jack Dawson búinn að koma Rose upp á flekann meðan fólk dó allt í kringum þau. Maður sá að Jack hafði það ekki svo gott, hann var við það að gefast upp. Kökkurinn í hálsinum stækkaði og augun við það að fyllast að tárum. Ég starði á skjáinn, gjörsamlega miður mín, þegar Antonía byrjaði að hlæja. 

Ég leit á hana mjög hissa og hún horfir á mig "æ, sorrý... " og tekur fyrir munninn á sér.

Ég sökkvi mér aftur í myndina, eða reyni það, en Antonía heldur áfram. Ég reyni að taka ekki eftir því þar til hún hallar sér að mér "Silla... Silla. Sorrý... bara konan fyrir aftan okkur grenjar svo asnalega".

Ég sagði öllum í skólanum frá þessu, fannst þetta sjúklega fyndið þó ég hafi ekki alveg viljað gúddera hegðun Antoníu á meðan á henni stóð. Ég fékk Titanic special edition videospólu með part úr filmu, plaggati og myndum í afmælisgjöf þetta árið. Ég man ekki hvort ég náði að gráta eitthvað yfir þessu atriði seinna meir, en þykir það mjög ósennilegt þar sem þetta atvik poppar alltaf upp í huga mínum þegar ég sé þetta atriði. Nú til dags poppar það reyndar alltaf upp þegar minnst er á Titanic og mér þykir það mjög skemmtilegt. 

Af kókoshjarta

Næsta verkefni í bloggáskoruninni minni var að taka mynd af hjarta og birta hér á blogginu. 

Ég sá að þessa áskorun gæti ég svo sannarlega klárað á augabragði, dró upp símann og festi á (reyndar ekki) filmu þessa mynd. 

Samkvæmt áskoruninni þurfti ekkert að tjá sig frekar um hjartað en mig langar samt að taka fram nokkrar hugmyndir að notkun - hef heyrt margar til viðbóta, en svona notum við hana hér á Fálkagötunni:

• Í skeggið (þ.e.a.s. Sindri - ég ber ekkert í mitt skegg)
• Fínasta nuddolía - og hef heyrt þetta sé mögulega rosa fínt fyrir húðina í leiðinni.
• Sem steikingarolía.
• Poppa popp - mér finnst það voða gott.
• Hrökkbrauð, kokosolía og epli - winner!

<3

Í snyrtitöskunni minni...

Ég er ein af þessum konum sem fann út hvernig mér líkaði best við sjálfa mig, keypti þær vörur sem á þurfti að halda í snyrtitöskunni og hef nánast ekki breytt til síðan.

Það sem breytist frá því yfir hábjartan daginn þangað til ég fer á djammið er mögulega að augnblýanturinn fer úr brúnu yfir í svart, og varirnar fá oftar varalit á kvöldin heldur en daginn.
Stöku sinnum dríf ég mig í að setja einhverjar skyggingar á augnlokin, en það heyrir til undantekninga.
Á sérstökum tillidögum (lesist áramót og Eurovision) set ég yfirleitt glimmer á augnlokin.

Veit þetta kemur kannski á óvart, en á sumum sviðum get ég verið ákaflega einföld.

2x svartur blautur eyeliner (sem ég nota nánast aldrei)

Glimmer maskari og blautur eyeliner

Plokkari

Baugahyljari

Varablýantur

Naglaklippur

4x augnblýantur. 2 brúnir, grænn og svartur 

3 x burstar

Yddari

Augnhárabrettir

Sólarpúður

Meik

Bóluhyljari

Augnskuggastifti

Maskari

Svona er ég ready í allt!

Uppáhalds baksturinn

Þegar ég var krakki var það tvennt sem kom til greina að skella í ofninn þegar mér datt í hug að baka. Annars vegar voru það jógúrtkökur í muffinsformum, búnar til úr kaffijógúrti og deigið eitthvað það besta kökudeig sem ég fæ. Hins vegar var það sultukaka sem Óli bróðir bakaði oft á tímabili þegar ég var krakki. Uppbygging sultukökunnar var 2 brúnir botnar (ekki of sætir, ekki of þurrir) og sulta á milli.
Þetta tvennt á það sameiginlegt að vera ekki svo sætt að maður klári sig af sykri við neyslu á einni sneið eða einu stykki, þess vegna er þetta ekta bakkelsi í kaffitímanum þegar maður er búinn að vera á fullu að leika sér yfir daginn... og maður torgar meiru af þessu en heavy súkkulaðiköku.

Það er á stefnuskránni að finna uppskriftirnar fyrir þetta tvennt, ég veit þær eiga að vera til einhversstaðar í bleiku heimilisfræðimöppunni minni. :)

Í staðinn vil ég deila með ykkur uppáhalds bollakökuuppskriftinni minni, lakkrísbollakökur frá Johan Bülow. Þið getið notað íslenskan lakkrís í staðinn fyrir lakkríssíróp, sterka mola í staðinn fyrir lakkrísduft eða gert þetta allt alvöru og keypt lakkríssíróp og hrálakkrísduft frá kappanum í Epal.
Áður en ég prófaði þessar hafði ég bakað lakkrísbollakökurnar hennar Rikku, þær eru rosalega góðar en einmitt algjörar bombur. Fyrir mína parta dugir hálf slík kaka og þá er ég komin með nóg. Þessar eru ekki eins sætar, sem hentar mér mun betur - og botninn er ljós til að vega upp á móti öllum lakkríssætindunum.

Ef þið eigið eftir að prófa þessar er helgin hárréttur tími fyrir það. Uppskriftina finnið þið hér.

Síðasta máltíðin

Næsta áskorun situr svo í mér að ég hef ekki bloggað í 5 daga. Spurningin er, ef þú gætir valið síðustu máltíðina þína á lífi, hver yrði hún?

Í fimm daga hef ég öðru hvoru velt þessari spurningu og held alltaf að ég sé með svarið við henni á hverjum degi. Daginn eftir er ég aldrei sammála niðurstöðunni sem ég hef komist að daginn áður.
Löngunin fer eftir skapi, aðstæðum, hvað ég borðaði síðast og hvaða tími dagsins er.

Ég hef því komist að þeirri niðurstöðu að ef ég get ekki fengið allt sem mér finnst gott í síðustu máltíðinni minni þá væri alveg eins gott að prófa eitthvað nýtt í síðasta sinn. Allavega í forrétt. Líklega líka í aðalrétt. Eftirrétturinn mætti hins vegar vera úr súkkulaði og með ís til hliðar. Það toppar ekkert góðan ís og góða franska súkkulaðiköku.

Einnig hefur mig alltaf langað til að halda "öfugt matarboð", þar sem eftirrétturinn er borðaður fyrstur og forrétturinn síðastur. Ef ég verð ekki búin að framkvæma þá hugmynd þegar kemur að síðustu máltíðinni minni væri ég mjög til í að fá allt í öfugri röð. Það er bara eitthvað svo skemmtilegt við það!

Ég ætla að slíta þessari færslu til að smakka alveg nýjan rétt frá Sindra. Korter í æfingu. Ekki góð hugmynd kannski - en maður verður að nærast.