Fimm brúðkaupslög

Ég hef aldrei haft sérstaklega mótaða hugmynd um hvernig ég myndi vilja hafa mitt eigið brúðkaup en eitt af þeim störfum sem heillaði mig þegar ég var yngri var “wedding planner”. Eftir á að hyggja hugsa ég að það hafi þó ekkert haft með brúðkaupin sem slík að gera heldur almenna viðburðarstjórnun og skipulagsfíkn.

Seinna áttaði ég mig líka á því að markaðurinn fyrir þetta starf var ekki til á Íslandi.

Eftir því sem ég eldist og fleiri í kringum mig fara að velta fyrir sér eigin brúðkaupsdegi, hef ég einnig velt þessu fyrir mér. Við Sindri höfum líka oft látið hugann reika um hvað væri skemmtilegt að gera og hvað megi gjörsamlega missa sín okkar vegna. Sem betur fer erum við frekar samstíga í því.

Fyrir mér hefur reyndar eitt verið algjört aðalatriði og reyndar eini þátturinn sem ég hef byggt upp óskir í kringum. Það mun jú vera tónlistin. Til að byrja með eru það tvö lög sem ég myndi vilja að pabbi minn myndi flytja. Það fyrra er “Ég er komin heim” en hann hefur endað flest böll sem hann hefur spilað á með því lagi frá því á áttunda áratugnum.

Seinna lagið er Þú sem hann samdi til okkar systkinanna (aðallega strákanna held ég) fyrir mörgum árum og kom út á plötunni Frá báðum hliðum með Nefndinni.  Ástæðan er auðskiljanleg:

Svo stutt er síðan varstu barnið blítt
Til baka leitar stundum hugur minn
Er þú vafðir örmum þínum undurþýtt
þétt um háls og lagðir kinn við kinn
Hvíslaðir svo ofurblítt í eyra mér
hvað þér finndist ósköp vænt um mig
Labbaðir svo burtu til að leika þér
Líf mitt snérist aðeins kringum þig.
Þú varst sólargeisli lífs míns, ljúfur, hlýr
Lokkandi og fallegt ævintýr.

  Mér finnst tíminn hafa tifað alltof ótt.
Örstutt síðan kúrðir þú hjá mér.
Nú ég horf’ á þig þú hefur vaxið fljótt
heillastjarna alltaf fylgi þér.
Hamingjuna finnir þú á þinni leið,
þú skalt rækta hlýju, von og ást.
Stundum þegar gatan virðist ekki greið
gakktu áfram, takmarkið mun nást.
Þó að höf og álfur heilli hjarta þitt,
hjá mér ertu alltaf barnið mitt.
Já, þú verður alltaf, alltaf  barnið mitt.

Þriðja lagið sem yrði að flytja væri lagið Viltu þá elska mig?, allavega ef ég væri að giftast Sindra (hehehe) en þetta er það sem kemst næst því að vera okkar lag. Ekki væri verra ef Bjartmar sjálfur myndi sjá um það.

ABBA-dísirnar yrðu að sjálfsögðu að leika sama leik og í brúðkaupi Hjördísar og mæta með Going to the chapel – það hlýtur bara að verða hefð.

Fimmta lagið myndi ég vilja tileinka Sindra (ef ég væri að giftast honum allavega). Ég fann það einhverntíma, hlustaði á það milljón sinnum… og hlusta enn á það. Textinn í því er frábær og á vel við.

Þó að útaf bregði, þú ert hjá mér enn
ég get verið meistari og kjáni í senn
þú gefur allt til bakaog svo miklu meira til
ó, hvílíkt frelsi að elska þig.

Síðan yrði að sjálfsögðu krafa um að aðrir færir fjölskyldumeðlimir og vinir kæmu fram – og helst Moses Hightower og Árstíðir líka (svona ef maður vissi ekkert hvað maður gæti gert við alla peningana sína).

Hvað varðar kjóla, útlit og annað þá veit ég ekki meir. Ég veit hvað ég vil ekki – og það er bara fjári góð byrjun, svona fyrst maður er ekki einu sinni með það á planinu að gifta sig á næstunni. Nema enginn annar nenni að halda partý.

Krefjandi og gefandi

Árið 2013 reyndist mér vel, þrátt fyrir allskonar erfiðleika og stórar ákvarðanir situr ekki vottur af depurð í mér eftir þetta ár. Ég óskaði þess fyrir nákvæmlega ári síðan að finna vinnu sem ég kynni að meta, finna styrk til að þróa mín áhugamál og kjark til að taka þau lengra.

Á þessu ári hef ég heldur betur bætt mig í söng, samið lag í fyrsta sinn í 7 ár, byggt upp sjálfstraust, haldið tvenna tónleika, efast minna, liðið betur og síðast en ekki síst orðið partur af stórskemmtilegu vinnuumhverfi, fyrst með uppbyggingu Silent frá febrúar til ágúst og síðan hjá PIPAR/TBWA frá 1. september.

Ég fór á Bræðslu, Þjóðhátíð, til New York og Danmerkur. Heillaðist af mörgum nýjum hlutum og lærði örlítið betur á sjálfa mig. Árinu hef ég að mestu leyti eytt á þönum og þegar frítími manns minnkar verður hann verðmætari fyrir vikið að mínu mati. Hjá mér gerðist það að ég fór virkilega að velta fyrir mér hvað af þeim hlutum sem ég eyddi tíma mínum í gæfu mér eitthvað, hvað léti mér líða vel og hver af mínum áhugamálum væru í raun eingöngu skemmtun. Ég fór einnig að velta þessu fyrir mér vegna þess hversu oft ég lendi í því að mæta á einhvern viðburð eða sjá eitthvað sem öðrum finnst dásamlegt og finna ekki fyrir neinum áhrifum af því. Það þarf ekki að vera að mér leiðist sá tími fyrir því en hann skilur heldur ekkert eftir sig.

Einhverntíma á mínum menntaskólaárum varpaði ég fram þeirri hugmynd í kennslustund hvort það gæti verið fylgni milli þess hversu krefjandi hlutirnir eru og hversu gefandi þeir reynast fyrir mann. Það er skemmst frá því að segja að þessi hugmynd fékk enga styðjendur í þeim hópi, raunar var ég gjörsamlega kjöftuð í kaf vegna þess. Það vill þó þannig til að margur heldur mig sig og þannig virðast hlutirnir svolítið virka hjá mér. Það sem ýtir mér út fyrir comfort zone-ið eða krefst þess að ég virkilega einbeiti mér að því, það gleður mig mest.

Eins og áður hef ég sett mér áramótaheit. Í þetta sinn ákvað ég að setja ekki með það markmið að verða mjó, þó augljóslega myndi ég ekki slá hendinni á móti því. Ég vil bara ekki að það eigi hug minn allan lengur. Ég setti þess í stað niður 5 atriði sem ég ætla að einblína á þetta árið, öll færa þau mér gleði og hafa mikla þýðingu fyrir það hver ég tel mig vera. Sjötta atriðið er ekki talið með en það er gleðin sem því fylgir að ná einhverjum markmiðum - öll þessi atriði hafa skráð markmið í excelskjalinu "áramótaheit 2014" og ef þetta excel skjal virkar ekki þetta árið, þá verð ég að skipta um vinnsluforrit á næsta ári.

1. Skrifin mín - bloggin, ljóðin og sögurnar
Ég elska að skrifa. Ég fæ ákveðna útrás við það, sérstaklega í ljósi þess að ég er oft heilu dagana með blogghugmyndir í höfðinu, búinn að baka þær - en þær líta aldrei dagsins ljós því eitthvað minna merkilegt tekur yfir.

2. Tónlistin mín - söngur, gítarleikur og sköpun tónlistar
Þetta er aftur í farvegi og vil ég ekki fyrir mitt litla líf missa það. Einn söngtími er nánast eins og sálfræðitími þegar maður hefur lagt sitt að mörkum og tekst loks að framkvæma það. Eitt lag sem maður getur verið stoltur af er ein besta næring sem ég hef upplifað.

3. Heilsa - hreyfing og matarræði
Ég vil verða betri í Pole fitness, ég vil einbeita mér að því frekar heldur en að missa ákveðinn kílóafjölda því það að bæta mig þar veitir mér gleði eitt og sér. Varðandi matarræðið þá þykir mér gaman að elda þó niðurstaðan sé ekki alltaf framúrskarandi, ég er með viðkvæman maga og því skiptir þetta atriði máli til að hægt sé að njóta lífsins til fulls. Maður gerir minna af því með krampaköst.

4. Gefa af mér - rækta vináttu og sýna náungakærleik
Ég hringi aldrei, ég er alltaf að flýta mér, svara stundum ekki og ekkert af þessu er hollt fyrir mig. Ég er raunverulega ótrúlega fegin því að ekki allir hafi gefist upp á því að hringja í mig. Í ár ætla ég að rækta mín sambönd og gefa af mér til þeirra sem eiga minna, til dæmis með því að koma í not hlutum sem ég hef enga þörf fyrir.

5. Spara - fyrir öllum draumum mínum.
Þetta er boring áramótaheit og veitir mér enga sérstaka gleði - nema þegar markmiðunum er náð og ég get leyft mér að framkvæma eitthvað af því sem mig dreymir um. Maður kemst aldrei neitt ef allur aurinn fer í hádegismat og stöðumæli í miðbænum.

Hver mánuður á sitt þema með sinni áskorun, allar tengdar einhverju af þessu.
Hver vika á sinn fókus-punkt, minni áskorun að einblína á.

Hver þau eru mun vonandi, ef ég loksins stend mig, koma fram hér á blogginu.


Gleðilegt ár kæru vinir - þetta ár verður nákvæmlega það sem þið gerið úr því! :)

Þegar allt kemur til alls...

Þetta litla ljóð fann ég í tölvunni minni frá því í sumar. Ágætis áminning um að nýta tímann heiðarlega og vel. Held ég hafi skrifað það til framtíðar-mín.

-----------

Þegar allt kemur til alls

eru endalokin nærri

og gleðistundir færri

en við áttum okkur á

Þegar allt kemur til alls

vega orð manns ekki mikið

er á undan hefur svikið

allt sem áður sagði frá

Þegar allt kemur til alls

man ég aðeins fáa daga
þó margra ára ævisaga

sé að baki hér og nú

Þegar allt kemur til alls

skiptir engu hvað við heitum

eða eftir hverju leitum

ef að sönn er okkar trú

Þegar allt kemur til alls

vil ég gleðistundir telja,

engin tækifæri selja

freistni þeirr’ er mætir mér

Þegar allt kemur til alls

munu draumar allir rætast
munu sorg og gleði mætast

og mynda lífs míns veg með þér.

Í kjallaranum (tjútjúa)....

Þegar maður kemur heim í Lagarfellið og skoðar sig um í gamla herberginu í kjallaranum, þá rekst maður oftar en ekki á fortíðardrauga. Ég hef alla ævi verið mikill safnari og haldið upp á hin ýmsu listaverk sem urðu til á grunnskólaárunum, einhver sagði mér nefnilega að þetta væru hlutir sem ég myndi í framtíðinni hafa gaman af því að eiga. Sá hinn sami verður hér með stimplaður "vitur" þar sem það er svo sannarlega rétt og satt!!

Ég staldraði stutt við í herberginu mínu áðan innan um allar minningarnar og fann þar í einni skrifborðsskúffunni minni ljóðahefti sem ég gerði í ritlistartíma í Fellaskóla þegar ég var í 9. bekk, fallega skreytt með tippex penna.

Þessa tíma kenndi Jarþrúður okkur og verkefnin voru ýmist að prufa að yrkja mismunandi form ljóða eða semja ljóð við myndir sem hún hafði ljósritað. Eitt verkefnið sem ég tókst á við var að semja ljóð þar sem öll endaorð rímuðu við hvort annað. Þegar ég las yfir það ljóð áðan varð ég nokkuð hrifin þar sem um 10 rímorð er hér að ræða í 10 línum. Ég held því fram hér að ef ég semdi ljóð í dag yrði það allavega ekkert skárra. Leyfi því hér að fylgja með. Ljóðið er því ort veturinn 2000-2001.

Vinur minn

Vin minn, þig vil ég ei græta

og mistök mín þér upp vil bæta

því nú finnst mér vont þér að mæta

en bros þitt var vant mig að kæta.

Ég veit samt þú ert mín að gæta.

Ég vild' heldur sár við þig þræta,

en hvert einasta kvöld augun væta,

þú mitt hjarta ert búinn að tæta

og að ég sleppi þér er ekki glæta.

Þú ert ljós mitt á milli stræta.

Fortíðin er svo skemmtileg.... sérstaklega þegar maður hættir að skammast sín fyrir hana :)