Sýnir færslur með efnisorðinu tónlist. Sýna allar færslur
Sýnir færslur með efnisorðinu tónlist. Sýna allar færslur

sunnudagur, 27. apríl 2014

Fimm brúðkaupslög

Ég hef aldrei haft sérstaklega mótaða hugmynd um hvernig ég myndi vilja hafa mitt eigið brúðkaup en eitt af þeim störfum sem heillaði mig þegar ég var yngri var “wedding planner”. Eftir á að hyggja hugsa ég að það hafi þó ekkert haft með brúðkaupin sem slík að gera heldur almenna viðburðarstjórnun og skipulagsfíkn.
Seinna áttaði ég mig líka á því að markaðurinn fyrir þetta starf var ekki til á Íslandi.

Eftir því sem ég eldist og fleiri í kringum mig fara að velta fyrir sér eigin brúðkaupsdegi, hef ég einnig velt þessu fyrir mér. Við Sindri höfum líka oft látið hugann reika um hvað væri skemmtilegt að gera og hvað megi gjörsamlega missa sín okkar vegna. Sem betur fer erum við frekar samstíga í því.

Fyrir mér hefur reyndar eitt verið algjört aðalatriði og reyndar eini þátturinn sem ég hef byggt upp óskir í kringum. Það mun jú vera tónlistin. Til að byrja með eru það tvö lög sem ég myndi vilja að pabbi minn myndi flytja. Það fyrra er “Ég er komin heim” en hann hefur endað flest böll sem hann hefur spilað á með því lagi frá því á áttunda áratugnum.



Seinna lagið er Þú sem hann samdi til okkar systkinanna (aðallega strákanna held ég) fyrir mörgum árum og kom út á plötunni Frá báðum hliðum með Nefndinni.  Ástæðan er auðskiljanleg:

Svo stutt er síðan varstu barnið blítt
Til baka leitar stundum hugur minn
Er þú vafðir örmum þínum undurþýtt
þétt um háls og lagðir kinn við kinn
Hvíslaðir svo ofurblítt í eyra mér
hvað þér finndist ósköp vænt um mig
Labbaðir svo burtu til að leika þér
Líf mitt snérist aðeins kringum þig.
Þú varst sólargeisli lífs míns, ljúfur, hlýr
Lokkandi og fallegt ævintýr.

  Mér finnst tíminn hafa tifað alltof ótt.
Örstutt síðan kúrðir þú hjá mér.
Nú ég horf’ á þig þú hefur vaxið fljótt
heillastjarna alltaf fylgi þér.
Hamingjuna finnir þú á þinni leið,
þú skalt rækta hlýju, von og ást.
Stundum þegar gatan virðist ekki greið
gakktu áfram, takmarkið mun nást.
Þó að höf og álfur heilli hjarta þitt,
hjá mér ertu alltaf barnið mitt.
Já, þú verður alltaf, alltaf  barnið mitt.

Þriðja lagið sem yrði að flytja væri lagið Viltu þá elska mig?, allavega ef ég væri að giftast Sindra (hehehe) en þetta er það sem kemst næst því að vera okkar lag. Ekki væri verra ef Bjartmar sjálfur myndi sjá um það.



ABBA-dísirnar yrðu að sjálfsögðu að leika sama leik og í brúðkaupi Hjördísar og mæta með Going to the chapel – það hlýtur bara að verða hefð.


Fimmta lagið myndi ég vilja tileinka Sindra (ef ég væri að giftast honum allavega). Ég fann það einhverntíma, hlustaði á það milljón sinnum… og hlusta enn á það. Textinn í því er frábær og á vel við.

Þó að útaf bregði, þú ert hjá mér enn
ég get verið meistari og kjáni í senn
þú gefur allt til bakaog svo miklu meira til
ó, hvílíkt frelsi að elska þig.



Síðan yrði að sjálfsögðu krafa um að aðrir færir fjölskyldumeðlimir og vinir kæmu fram – og helst Moses Hightower og Árstíðir líka (svona ef maður vissi ekkert hvað maður gæti gert við alla peningana sína).


Hvað varðar kjóla, útlit og annað þá veit ég ekki meir. Ég veit hvað ég vil ekki – og það er bara fjári góð byrjun, svona fyrst maður er ekki einu sinni með það á planinu að gifta sig á næstunni. Nema enginn annar nenni að halda partý.


mánudagur, 24. mars 2014

Fyrstu fimm af tónleikum

Ég hélt 27 ára afmælistónleika á Rósenberg í september síðastliðnum. Smám saman hef ég verið að reyna að koma þessum tónleikum á Youtube - lag fyrir lag.
Loksins get ég sagt að fyrstu fimm lögin séu komin.

1. Brand New me



Ég opnaði tónleikana á þessu lagi. Ég kynntist því almennilega í söngtíma síðastliðið sumar og tengdi svona líka vel við það. Eins og hefur komið fram margoft á þessari síðu hefur farið fram mikil andleg vakning og síðan vinnsla hjá mér síðasta eitt og hálfa árið svo tengingin við þennan texta var mikil. Upphaflega sá ég fyrir mér að ég myndi labba inn á sviðið í geðveikum glimmerkjól á meðan forspilið væri í gangi. Þetta væri svona Extreme Makeover í byrjun tónleika. En svo fann ég engan kjól, og hafði ekki tíma til að gera neitt við hárið á mér auk þess sem stressið bar mig alla leið í þessu lagi... smá skjálfti, smá textaruglingur, smá glott... lærir sem lifir, ég byrja aldrei aftur á því lagi sem ég vil hafa best.

2. Leikur þinn leik (Videogames) - texti eftir Sindra Þór



Sindri kom með þennan texta til mín fyrir löngu síðan. Hafði dundað við að setja hann saman með stemningu úr upprunalegu útgáfunni til hliðsjónar, án þess þó að ætla sér að beinþýða. Fyrir einhvern eins og mig, sem elska tónlist og dreymir um að umgangast hana og skapa mun meira en ég geri, þá eru einstaklingar eins og Sindri Þór svolítið óþolandi. Í engri æfingu sest hann niður einu sinni á ári og setur saman texta sem oftar en ekki innihalda orð sem ég hef aldrei á ævi minni heyrt, þó tel ég mig ekki fáfróða eða almennt með lélegan orðaforða miðað við aðra af minni kynslóð.
Þrátt fyrir örlitla öfundsýki býr aðdáun á þessum eiginleika hans innra og mér þykir ekki leiðinlegt að púsla saman melódíum við ljóð eftir hann.
Það sem mér fannst erfitt við þetta lag var hvernig ég ætlaði að gera þetta, ég hef ekki mjúka rödd eins og Lana Del Rey né vanið mig á að gefa lofti svo mikið vægi í söngstílnum mínum. Mig langaði ekki að reyna að leika eftir það sem hún gerði, en samt vildi ég reyna að ná einhverjum drunga í lagið. Karókíútgáfur af laginu innihéldu allar þetta fallega, ljúfa undirspil sem mér fannst hreinlega ekki virka við röddina mína.
Á einni æfingunni fyrir tónleikana kom Hjalti Jón með lausnina, bassa útsetning yrði það. Ég er svo hoppandi kát með þessa útsetningu að ég gæti vart verið sáttari.

3. Þegar sólin rís - frumsamið og frumflutt



Það er flókið að hætta saman eftir rúm 5 ár, sérstaklega þegar maður vill það helst ekki. Það er líka erfitt að vera einn, læra allt upp á nýtt, reyna að vera vinir.... og oftast vildi ég bara gleyma því að þetta væri staðan, það var einhvernveginn svo miklu auðveldara að halda bara áfram í sama farinu.
Já, krakkar mínir, loksins var ég "heartbroken" aftur - í fyrsta sinn í 6 ár og úr varð fyrsta lagið sem samið hefði verið í 7 ár.
Eins og flest önnur lög var þetta samið eina andvökunótt þegar ég hefði þurft að vera löngu sofnuð en hugurinn hætti bara ekki að setja þetta saman. Á endanum greip ég símann minn og dagbókina - druslaði þessu niður og raulaði inn á símann í þeim tilgangi einum saman að fá frið til að sofna. Fyndið.
Hljómarnir komu síðastir og reyndar kláraði ég ekki alveg fyrr en í hléinu á þessum tónleikum. Þetta var fyrsta lag eftir hlé.
Ég svitna gífurlega í höndunum þegar ég verð stressuð. Það aftraði mér ekkert í söngnum - eða lítið allavega. Það er verra með gítarinn. Hef verið að reyna að taka hann meira með mér þegar ég kem fram, koma mér út fyrir þægindarammann í þeirri von að þetta jafni sig... eða ég verði gífurlega klár að spila þrátt fyrir sveittar hendur.
Þetta er sennilega það einlægasta sem þið fáið af þessum tónleikum - tilfinningarnar og hjartslátturinn verður ekki mikið meira ekta hjá mér.

4. Titanium



Ég er með píanóspils-blæti. Það getur orðið svolítið mikið af því góða en tengist sennilega því hvað ég vildi óska þess að ég hefði verið duglegri að rækta hæfileika mína á píanó. En það gerði ég ekki - ég vildi verða gítarleikari eins og fyrirmyndirnar í fjölskyldunni.
Björn er klár, ég er rosalega fegin að hann nennti þessum tónleikum með mér, eins og reyndar öll þessi frábæra hljómsveit. Ég hugsa reyndar að tónleikarnir hefðu mögulega ekki orðið án Katrínar, því ekki er hún bara hæfileikarík og klár, heldur hugsaði hún dálítið fyrir mig í kringum þá - ég hefði sennilega gleymt höfðinu á mér ef það hefði ekki verið fast á mér.


5. Love Hurts



Ó, já... þetta lag hefur verið eitt af mínum uppáhalds í mörg ár. Þetta hefur eitthvað að gera með aumingjas niðurbrotna berskjaldaða rokkarann sem á svo erfitt. Hann er sennilega með dökkt úfið hár líka - þið skiljið hvert ég er að fara með þetta. Þetta er í sömu tóntegund og hjá The Nazareth - er það vandræðalegt?


Ég elskaði þetta kvöld - þetta er sennilega eitt það skemmtilegasta sem ég hef á ævi minni gert. Reyndar ekki bara eitt það skemmtilegasta, heldur líka það sem hefur gefið mér hvað mest. 
Þrátt fyrir að ég tali mikið þegar ég er stressuð, segi of oft brandara sem eru ekki fyndnir og eigi það til að missa mál - og setningafræði kunnáttu þá kemur minn karakter hvergi betur fram. Vandræðalega, símalandi ég. Ég kann ágætlega við hana. 

Og það sem var best.... var að sjá bros á andlitum áhorfendanna. Sumir eru nefnilega til í að hlæja að vandræðalegheitum og lélegum bröndurum. Svoleiðis fólk er í miklu uppáhaldi hjá mér. 


fimmtudagur, 20. mars 2014

Að borga það áfram

Ég fékk Google Translate til að þýða fyrir mig "Pay it forward". Besta og eina tillagan var "að borga það áfram".  Þessi þýðing skiptir í raun engu máli, var eingöngu léleg tilraun til að finna semi-sniðugt nafn á þessa færslu, sem að sjálfsögðu snýst um góðverk.

Það er ekki bara hollt fyrir sálina öðru hverju að gefa eitthvað af sér umfram það sem ætlast er til af manni, heldur eru ótrúlegustu hlutir innan heimilisins sem maður álítur rusl en gætu hjálpað einhversstaðar. Mín góðverk þessa vikuna munu felast í nákvæmlega þeirri staðreynd. Í fyrsta lagi ætla ég að gefa DVD spilara og gamalli myndavél nýtt heimili. Það er starfsemi út um allan bæ sem vinnur með börnum, unglinum, heimilislausum og veikum sem geta nýtt hluti eins og DVD spilara. Ég hvet ykkur til að leita eftir slíkum stöðum í stað þess að henda hlutum sem eru í lagi, þó meðalmaðurinn myndi ekki kaupa þá á Bland. 
Í öðru lagi er það blessað lesefnið. Ég geng út frá því að mörg ykkar hafið tekið eftir því við heimsóknir á sjúkrastofnunum hversu ömurlegt lesefni er oft að finna þar. Ef lesefnið er eitthvað er það oftar en ekki 5-6 ára gamalt. Hvernig væri að taka til í blaðahillunni og færa einhverri slíkri stofnun nokkur eintök af Vikunni, Séð og heyrt, Elle, Alt for damerne eða hvað það er sem þið eigið til. Ég hef valið mér einn slíkan stað til að fara með mín blöð, sjúkrastofnun þar sem fólk dvelst vikum og mánuðum saman. Þá er nauðsynlegt að sjá eitthvað nýtt við og við.  Að sjálfsögðu eru bækur ekki verri í þessu samhengi. 

Hér að neðan má finna nokkrar hugmyndir af því hvernig við getum einfaldað hvort öðru lífið. Gert góðverk eða einfaldlega glatt. Hugmyndirnar eru misstórar en allir ættu að finna eitthvað sem þeir ráða við. 
  1. Opna hurðina fyrir einhverjum.
  2. Kaupa kaffi handa ókunnugum sem stendur í kaffiröðinni (er það kannski krípí á Íslandi?)
  3. Gefa bækur/tímarit á sjúkrastofnanir, leikskóla, aðsetur fyrir heimilislausa eða til einhverra sem þú veist að gæti nýtt það.
  4. Bjóða fram vinnu, aðstoð eða sérþekkingu þína ókeypis til einhvers sem þarf á því að halda.
  5. Gefa ókunnugum á leið í strætó eitt stykki strætómiða.
  6. Svo er að sjálfsögðu hægt að halda Tombólu og safna fyrir góðu málefni, en mér sýnist svosem engin vöntun á því í Vesturbænum.
  7. Taktu extra vel á móti nýja vinnufélaganum sem er enn svolítið óöruggur. Til dæmis getur þú boðið honum að setjast hjá þér í hádeginu eða koma með þér þangað sem þú ferð. Leiddu hann inn í samræður með því að beina spurningum öðru hverju til hans í hópsamræðum.
  8. Gefðu blóð. Hér á heimasíðu Blóðbankans getur þú séð borða sem sýnir hvernig staðan er á hverjum blóðflokki. 
  9. Farðu í gegnum fataskápinn og grisjaðu. Þau föt sem þú ert hætt að nota má gefa öðrum sem þurfa á þeim að halda, eða gefa þau til góðgerðarmála. Sjálf nýti ég rauða kross kassana sem finna má út um allt land. Það er líka alltaf einhver að auglýsa eftir fötum á barnalandi ef maður vill fara þá leið.
  10. Láttu vita ef þú ert ánægð/ur. Til dæmis ef þú ert sérstaklega ánægður með einhvern veitingastað, segðu frá því. Nóg er nú til af miðlum, þú getur gefið review á TripAdvisor ef það á við, sagt frá á Facebooksíðu þinni eða fyrirtækisins, Twitter, Instagram, bloggi eða jafnvel skilið eftir falleg orð á servíettunni á staðnum.
  11. Vertu frábær og hleyptu fram fyrir þig ef einhver stendur með fáa hluti fyrir aftan þig í matvöruverslun. Ég elska þegar einhver gerir þetta fyrir mig!
  12. Deildu jákvæðum fréttum og sögum.
  13. Keyptu tombólumiða, miða á styrktartónleika, nælu, penna eða hvað sem býðst, svo lengi sem málefnið sem safna á fyrir höfðar til þín.
  14. Taktu þig til og fylltu prentarann í vinnunni af blöðum þegar þú hefur notað hann, eða settu nýja klósettrúllu á haldarann... svona aðeins til að auðvelda næstu einstaklingum í röðinni lífið.
  15. Farðu og gramsaðu aðeins í Rauða Kross búðinni eða Hjálpræðishernum. Ótrúlegt hvað hægt er að finna þar á fínu verði... og styrkja í leiðinni gott málefni.
  16. Komdu vini eða fjölskyldu á óvart með að færa honum uppáhalds máltíðina hans þegar hann á síst von á. Þetta getur að sjálfsögðu líka verið nammi eða hvað sem er.
  17. Færðu veikum vini eitthvað sem gleður hann. Hint: Nammi virkar oft.
  18. Vertu skemmtilegri ökumaður en margur annar. Hleyptu fólki inn á akreinina þína þegar þú sérð það stefnir þangað. Hjálpaðu mér svo að koma upp tannhjólareglu á Íslandi þegar umferðin er mikil. Þá verðum við allavega tvö/tvær í þessu.
  19. Vertu til staðar og hlustaðu. Stundum á fólk vandamál og viðrar þau við þig. Hjálpaðu vini þínum að leysa vandann... eða ekki, ef allt sem hann vill gera er pústa.
  20. Áttu klink? Smelltu nokkrum tíköllum í stöðumæli sem þú sérð að er útrunninn eða að renna út. 
  21. Ef þú nýtir ekki allan tímann í stöðumæli, gefðu þá miðann þinn áfram til einhvers sem þú sérð að ætlar sér að greiða þegar þú ert að fara.
  22. Faðmaðu þá sem þér þykir vænt um. Ekki verra að segja eitthvað fallegt líka.
  23. Komdu með veislu- eða kökuafganga í vinnuna - það gleður alltaf. Það er heldur ekki bannað að baka sérstaklega fyrir vinnuna ef maður vill. 
  24. Góð bók má berast lengra. Ef þú átt góða bók sem þú hefur lokið við að lesa, gefðu hana áfram til vinar sem þú heldur að njóti hennar.
  25. Skokkaðu út og týndu smá rusl. Ég hef hugsað um þetta milljón sinnum síðan um áramót - en hef ekki komið mér í þetta ennþá.
  26. Sendu bréf eða litla gjöf - jafnvel bara email. Almennt er fólk ekki duglegt við þetta í dag. Það eitt og sér er leiðinlegt en gerir það líka að verkum að hvert skipti verður mjög einstakt. 
  27. Hjálpum ferðamönnunum. Bjóðumst til að taka af þeim myndir ef við sjáum þá reyna við milljónasta selfie-ið í ferðinni. Reynum líka að benda þeim rétta leið þó við skiljum ekki alveg kortið þeirra.... og mælum með því sem er gott og gaman.
  28. Smellum smá mat fyrir dýrin í körfuna okkar og gefum til góðgerðarfélaga sem að þeim snúa, t.d. Kattholts og Dýrahjálpar. Og ekki gleyma fuglunum á veturna.
  29. Hrósum þeim sem okkur finnst eiga það skilið. Íslendingar eru aldrei hvattir of mikið til þess. 
  30. Láttu í þér heyra. Hjálpaðu þeim málstað sem þér finnst eiga það skilið og notaðu röddina. Segðu frá og verðu málstaðinn.
  31. Taktu þér tíma til að kenna áhugasömum eitthvað sem þú kannt. Til dæmis ef þú kannt góðan spilagaldur hefur verið vöntun á slíkum síðustu ár. 
  32. Biddu þann sem skuldar þér pening að leggja frekar inn á gott málefni í stað þess að borga það til baka.
  33. Brostu til kassastarfsmannsins. Það eitt og sér gerir mikið - og þeir lenda sjaldnar í því en maður myndi halda.
  34. Ef þú skreppur á Subway, pantaðu þá stóran þó þú borðir lítinn og láttu pakka honum í sitthvorn pappírinn. Færðu svo einhverjum svöngum hinn helminginn. Það má oft finna nokkra svanga á Austurvelli ef þig vantar hugmyndir.
  35. Næst þegar þú kemur heim frá útlöndum, komdu þá klinkinu þínu vel fyrir hjá heimamanni áður en þú ferð. Hann kemur mjög líklega til með að nota það... töluvert fyrr heldur en þú.
  36. Taktu sjálfboðaliðastarf í smá stund. 
  37. Leyfðu fólki stundum að njóta vafans. Stundum er óþarfi að taka málin lengra.
  38. Skelltu þér á Crowdfunding síðu eins og Indiegogo eða Karolinafund, taktu góða stund í að skoða áhugaverð verkefni og styrktu það/þau sem vekja áhuga.
  39. Ef þú færð klink til baka úr sjálfsala, skildu það eftir og gerðu þann sem kemur á eftir þér hissa og glaðan.
  40. Settu af stað söfnunarátak fyrir gott málefni. Hér er engin ein uppskrift, sjáum bara hvað hægt var að gera með einni bjóráskorun og facebook. 

Fyrir áhugasama mæli ég með að smella á like við síðu ýmissa fyrirtækja og aðila sem vinna með fólki í erfiðleikum. Þar má oft finna upplýsingar um hvað vantar hverju sinni hvort sem um er að ræða gallabuxur, mat, jólagjafir eða raftæki. Hér eru nokkur:

Vinakot - úrræði ætluð börnum á aldrinum 12-18 ára sem glíma við fjölþættan hegðunarvanda.
Vinir Dagsetursins - Staður fyrir heimilislausa og fólk í vímuefnavanda yfir daginn.

Og til að fá hvatningu góðverkin má like-a þessa síðu.



Það er svo auðvelt að létta lífið smá. 
Gefum af okkur... og með okkur.


þriðjudagur, 25. febrúar 2014

Tónlist

Ég blogga eiginlega aldrei um tónlist. Stór partur af þeirri ákvörðun byggir á því að ég treysti ekki eigin skoðunum á tónlist. Ef mér finnst eitthvað leiðinlegt er ég alltaf þess fullviss að ég skilji bara ekki stefnuna/lagið/textann... og mögulega muni afstaða mín breytast við frekari hlustun.

Þetta skilar ótrúlegum óþægindum þegar hin klassíska spurning um uppáhalds tónlistarstefnu er dregin upp. RISA stórum parti af mér langar að segja "ég er alæta" en það er bæði hallærislegt, mjög líklega ekki satt og sannarlega barns síns tíma. Þegar ég les þetta svar frá einhverjum öðrum dreg ég alltaf þá ályktun að viðkomandi hlusti í raun ekki mikið á tónlist, þ.e.a.s. ekki sjálfur eftir eigin smekk.

Síðan finn ég þessa bloggáskorun - og að sjálfsögðu þarf hún að innihalda pistil um uppáhalds tónlistarstefnu. Heppnin er með mér.

Með árunum hef ég komist að niðurstöðu um að ákveðin einkenni í tónlist geri það að verkum að mér líkar vel. Þó hef ég einnig komist að því að ekkert þeirra er nauðsynlegt en hjálpar yfirleitt til.


  1. Góð melódía. Ég vel melódíu fram yfir takt allan daginn, alla daga. Þó taktur sé stundum töff.
  2. Raddanir - flottar raddanir geta gefið mér gæsahúð, og því miður gefur mér ekkert svo margt gæsahúð. Árstíðar strákarnir náðu mér á hálfu lagi í Egilsstaðakirkju árið 2009 og haldið mér sem verulega dyggum aðdáanda síðan. Moses Hightower útfæra raddir líka á ótrúlega skemmtilegan hátt, enda einnig í miklu uppáhaldi. Annars kemur kántrí líka sterkt inn í þennan punkt.
  3. Einlægni. Fyrir mig er það oft "Less is more" - ég elska reyndar að horfa á tónleikashow en þegar kemur að tónlistinni sjálfri finnst mér fjöldinn allur af hljóðfærum ekki geta komið í stað einlægni.
  4. Saga. Ég er sökker fyrir góðum textum. Ég er líka sökker fyrir textum sem ég tengi við - þó þeir séu ekki góðir. :)
  5. Góðir söngvarar. Það eru góðir söngvarar í öllum stefnum. Góðir söngvarar syngja líka stundum léleg lög. Þrátt fyrir það er líklegra að sæmileg lög nái mér ef þau innihalda söngvara sem hefur getað leikið sér mér laglínuna og skilað þessu "extra something".
  6. Rokk ballöður. Holy hell hve margar rokkballöður hafa hreyft við mig. Jafnvel fengið mig til að grenja við réttu aðstæðurnar. 
Almennt virðist, eins og í svo mörgu öðru, skapið síðan geta haft gífurleg áhrif á hvers konar tónlist ég hlusta. Stundum vill maður bara föstudagsfiðring með "We are young" og "Cheers (drink to that)" en stundum vill maður ekkert nema "She's gone" og "Bed of roses". Það kemur líka fyrir að maður vill Bjartmar og Megas og mikið af þeim. Enn annan tíma vill maður bara setja Árstíðir á tækið, gleyma að það sé til hversdagsleiki og finna tónlistina þeirra fylla mann ánægju. Jafnvel á mínum verstu dögum finn ég fyrir einhverskonar neista þegar ég hlusta á Árstíðir. 

Þetta var pistill um tónlist... ég trúi því varla sjálf.


fimmtudagur, 2. janúar 2014

Krefjandi og gefandi

Árið 2013 reyndist mér vel, þrátt fyrir allskonar erfiðleika og stórar ákvarðanir situr ekki vottur af depurð í mér eftir þetta ár. Ég óskaði þess fyrir nákvæmlega ári síðan að finna vinnu sem ég kynni að meta, finna styrk til að þróa mín áhugamál og kjark til að taka þau lengra.

Á þessu ári hef ég heldur betur bætt mig í söng, samið lag í fyrsta sinn í 7 ár, byggt upp sjálfstraust, haldið tvenna tónleika, efast minna, liðið betur og síðast en ekki síst orðið partur af stórskemmtilegu vinnuumhverfi, fyrst með uppbyggingu Silent frá febrúar til ágúst og síðan hjá PIPAR/TBWA frá 1. september.

Ég fór á Bræðslu, Þjóðhátíð, til New York og Danmerkur. Heillaðist af mörgum nýjum hlutum og lærði örlítið betur á sjálfa mig. Árinu hef ég að mestu leyti eytt á þönum og þegar frítími manns minnkar verður hann verðmætari fyrir vikið að mínu mati. Hjá mér gerðist það að ég fór virkilega að velta fyrir mér hvað af þeim hlutum sem ég eyddi tíma mínum í gæfu mér eitthvað, hvað léti mér líða vel og hver af mínum áhugamálum væru í raun eingöngu skemmtun. Ég fór einnig að velta þessu fyrir mér vegna þess hversu oft ég lendi í því að mæta á einhvern viðburð eða sjá eitthvað sem öðrum finnst dásamlegt og finna ekki fyrir neinum áhrifum af því. Það þarf ekki að vera að mér leiðist sá tími fyrir því en hann skilur heldur ekkert eftir sig.

Einhverntíma á mínum menntaskólaárum varpaði ég fram þeirri hugmynd í kennslustund hvort það gæti verið fylgni milli þess hversu krefjandi hlutirnir eru og hversu gefandi þeir reynast fyrir mann. Það er skemmst frá því að segja að þessi hugmynd fékk enga styðjendur í þeim hópi, raunar var ég gjörsamlega kjöftuð í kaf vegna þess. Það vill þó þannig til að margur heldur mig sig og þannig virðast hlutirnir svolítið virka hjá mér. Það sem ýtir mér út fyrir comfort zone-ið eða krefst þess að ég virkilega einbeiti mér að því, það gleður mig mest.

Eins og áður hef ég sett mér áramótaheit. Í þetta sinn ákvað ég að setja ekki með það markmið að verða mjó, þó augljóslega myndi ég ekki slá hendinni á móti því. Ég vil bara ekki að það eigi hug minn allan lengur. Ég setti þess í stað niður 5 atriði sem ég ætla að einblína á þetta árið, öll færa þau mér gleði og hafa mikla þýðingu fyrir það hver ég tel mig vera. Sjötta atriðið er ekki talið með en það er gleðin sem því fylgir að ná einhverjum markmiðum - öll þessi atriði hafa skráð markmið í excelskjalinu "áramótaheit 2014" og ef þetta excel skjal virkar ekki þetta árið, þá verð ég að skipta um vinnsluforrit á næsta ári.

1. Skrifin mín - bloggin, ljóðin og sögurnar
Ég elska að skrifa. Ég fæ ákveðna útrás við það, sérstaklega í ljósi þess að ég er oft heilu dagana með blogghugmyndir í höfðinu, búinn að baka þær - en þær líta aldrei dagsins ljós því eitthvað minna merkilegt tekur yfir.

2. Tónlistin mín - söngur, gítarleikur og sköpun tónlistar
Þetta er aftur í farvegi og vil ég ekki fyrir mitt litla líf missa það. Einn söngtími er nánast eins og sálfræðitími þegar maður hefur lagt sitt að mörkum og tekst loks að framkvæma það. Eitt lag sem maður getur verið stoltur af er ein besta næring sem ég hef upplifað.

3. Heilsa - hreyfing og matarræði
Ég vil verða betri í Pole fitness, ég vil einbeita mér að því frekar heldur en að missa ákveðinn kílóafjölda því það að bæta mig þar veitir mér gleði eitt og sér. Varðandi matarræðið þá þykir mér gaman að elda þó niðurstaðan sé ekki alltaf framúrskarandi, ég er með viðkvæman maga og því skiptir þetta atriði máli til að hægt sé að njóta lífsins til fulls. Maður gerir minna af því með krampaköst.

4. Gefa af mér - rækta vináttu og sýna náungakærleik
Ég hringi aldrei, ég er alltaf að flýta mér, svara stundum ekki og ekkert af þessu er hollt fyrir mig. Ég er raunverulega ótrúlega fegin því að ekki allir hafi gefist upp á því að hringja í mig. Í ár ætla ég að rækta mín sambönd og gefa af mér til þeirra sem eiga minna, til dæmis með því að koma í not hlutum sem ég hef enga þörf fyrir.

5. Spara - fyrir öllum draumum mínum.
Þetta er boring áramótaheit og veitir mér enga sérstaka gleði - nema þegar markmiðunum er náð og ég get leyft mér að framkvæma eitthvað af því sem mig dreymir um. Maður kemst aldrei neitt ef allur aurinn fer í hádegismat og stöðumæli í miðbænum.

Hver mánuður á sitt þema með sinni áskorun, allar tengdar einhverju af þessu.
Hver vika á sinn fókus-punkt, minni áskorun að einblína á.

Hver þau eru mun vonandi, ef ég loksins stend mig, koma fram hér á blogginu.


Gleðilegt ár kæru vinir - þetta ár verður nákvæmlega það sem þið gerið úr því! :)

mánudagur, 4. júlí 2011

Vika 22-2011: NÝ!

Þar sem allt verður miklu betra þegar maður skiptir um bloggkerfi (allavega svona fyrstu dagana) er lítið annað hægt í stöðunni en sýna smá lit. Ég er komin mánuð á eftir í bloggfærslum og er núna að skrifa um vikuna 30. maí -5. júní. Ég myndi segja meira frá henni hér, ef minni mitt væri örlítið betra. Áramótaheitin voru þó að sjálfsögðu rituð niður svo þeim yrði ekki gleymt svo auðveldlega.

1. Þyngdin: Hún fór niður um heil 100 gr. á milli vikna en það gerðist allt frekar hægt (með öðrum orðum ekki neitt) á þessum tíma. Þarna var ég þó 900 gr. frá því að fá verðlaun frá sjálfri mér (sem virkar skrambi vel) en ég hef ákveðið að verðlauna mig með Kron skóm þegar þeim árangri er náð. Hefur lengi dreymt um slíka dýrð og sá þarna kjörið tækifæri til að drífa mig áfram í heilsueflingunni og setja þá inn í verðlaunakerfið :)

 

2. Sparnaður: Ég lagði inn á reikning 10 þús krónur til að safna áfram fyrir útlöndum. Þetta fer allt að styttast - áramótin koma von bráðar.
3. Erlendur diskur maí mánaðar: Lady Gaga - Born this way
 

Fyrri diskur Lady Gaga fannst mér fínn. Slagararnir þó nokkuð margir og almennt hafði ég gaman af henni. Ég ákvað því að hlusta á nýja diskinn í heild og sjá hvort ég finndi þar einhverja tengingu. Ég get sagt það út, og það blátt áfram, að svo var ekki. Það er nákvæmlega ekkert nýtt að gerast á þessum disk og eftir nokkur lög var ég orðin samdauna honum, hætt að taka eftir honum og farin að velta fyrir mér hvað það væri sem væri að pirra mig. Öðru hverju tók ég síðan kipp, gladdist örlítið og fannst ég hafa fundið poppsmell þegar ég áttaði mig á því að það var vegna þess hversu lík lögin voru Poker Face og Bad Romance. Well, well, well... kannski ég gefi henni séns aftur síðar.

4. Nýtt vikunnar var annars vegar ný tegund hreyfingar og hins vegar 2 ný föt.

Freestyle step
 
Freestyle step eru pallatímar í flóknara lagi sem eru kenndir kl. 17:20 í World Class á Seltjarnarnesi. 
Ég var búin að vera að velta fyrir mér hvernig ég gæti bætt brennslu inn í prógrammið mitt með þeim 3 æfingum í Pole fitness sem ég stunda á viku. Ég var orðin þreytt á hlaupabretti og sannfærði sjálfa mig um að ég þyrfti bara að prófa einhvern nýjan svona hóptíma með sporum. Ég safnaði því kjarki og mætti í Freestyle Step tíma hjá Mána í World Class. Ég kem mér fyrir lengst úti í horni aftarlega (sem voru mistök, sé það eftir á) og er að koma mér fyrir þegar kennarinn kemur inn í tímann lítur yfir hópinn, bendir á mig og segir síðan yfir hópinn "þú ert ný!". "Já" muldra ég frekar ósátt við að vera nú orðin "nýja stelpan". Hann lætur mig vita af því að ég sé hér mætt í frekar flókinn pallatíma en mér sé velkomið að vera með og svo sé alltaf hægt að auðvelda rútínurnar. Ég viðurkenni það fúslega að ég hugsaði "hversu flókinn getur pallatími orðið" og hafði ákaflega litlar áhyggjur af þessu í byrjun. Síðan kenndi hann okkur rútínu nr. 1, ég náði fyrri partinum af henni þangað til hann breytti miðjunni... eftir það náði ég bara alveg byrjuninni. Rútína nr. 2 boðaði gott þar til hann fór að kalla orð eins og "mango chacha" og eitthvað álíka sem gerði það að verkum að allir breyttu grunnsporunum sem við höfðum lært nema ég. Rútínu 3 náði ég aldrei.
Staðsetningin kom sér ákaflega illa þar sem ég lenti alltaf í því að vera "fremst" á einhverjum tímapunkti í hverri rútínu þar sem þær eru dansaðar í hring. Sá sem kann ekki neitt ætti því að vera í miðjunni. Annað vandræðalegt var að öðru hverju horfði hann á mig og sagði síðan í hljóðnemann setningar á borð við "já, þú ert alveg að ná þessu"... eða "bara aðeins meira svona". Öðru hverju horfði hann líka bara á mig gera rútínuna og sagði svo í hljóðnemann "eru allir til í að gera rútínuna einu sinni enn, og núna rosalega hægt". Af hverju ætli það hafi þurft? 
Eftir tímann bauð hann öllum sem vildu að koma til sín og spyrja sig út í einstaka skref. Mér fannst ekki alveg taka því.... ég væri sennilega þar enn.

2 nýir kjólar
Ég keypti mér líka 2 nýja kjóla í 3 smárum þessa vikuna. Öðrum skartaði ég í útskrifarveislu hjá Ásu Kristínu og hann sést hér að neðan. Hinn er svartur og er á milli þess að vera bolur og kjóll, víður og þægilegur og hentur við öll tækifæri. Er búin að fara í honum í vinnuna og á djammið, einstaklega hentugur.



Þá er búið að starta þessari síðu.... og ekki eftir neinu að bíða nema næsta bloggi. Ég verð heldur betur að spýta í ef ég ætla að ná að blogga um nútímann einhverntíma aftur.