Árið 2014 - seinni hluti

Þriðji ársfjórðungur

Um mánaðarmótin var komið að langþráðu sumarfríi þar sem við skelltum okkur með allri fjölskyldunni hans Sindra í ellefu daga ferð til Danmerkur. Þar byrjuðum við á að dvelja viku á Blåvand á Jótlandi. Þar fórum við á ströndina, í minigolf, út að borða, keyrðum í nálæga bæi og sitthvað fleira skemmtilegt. Veðrið lék við okkur, sem var velkomin breyting frá ástandinu heima. Eftir vikuna við Blåvand eyddum við restinni af ferðinni í Odense hjá systur hans Sindra og manninum hennar. Þar fórum við Sindri í dýragarð, á hjólabáta, ég skrapp á flóamarkað og sitthvað fleira.

Þegar við komum heim áskotnuðust okkur á síðustu stundu miðar á ATP. Við kíktum því á Ásbrú og sáum þar hljómsveitirnar Samaris, Slow Dive, Interpol og síðast en ekki síst Portishead.

Seinnipartinn í júlí keyrðum við síðan austur í sæluna þar sem veðrið lék heldur betur við okkur. Þar hittum við í fyrsta sinn Bergrós vinkonu okkar og drukkum bjór á pallinum hjá henni, skelltum okkur á Eskifjörð í matarboð og enduðum ferðina að sjálfsögðu á Borgarfirði á Bræðslu. Þar hélt ég áfram bakraddarstuðinu og söng eina tónleika með Hljómsveitinni Borgfjörð á miðvikudagskvöldi fyrir Bræðslu auk þess að opna sjálfa Bræðsluna með sama hóp.

Þegar heim var komið var stoppið stutt því ég hafði tekið að mér verkefnastjórn fyrir Silent á Þjóðhátíð í Eyjum. Þangað fengu Minions-vettlinga vinir mínir, Dave og Kevin, að fylgja mér.

Bakraddargiggin héldu áfram en þann 6. ágúst mætti ég ásamt Ylfu Lind á Eldborgarsvið Hörpu í þriðja sinn. Í þetta sinn vorum við ekki að keppa, heldur var hún að skila titilinum „Draggkóngur Íslands“. Lagið var Show must go on og bakraddirnar málaðar eins og trúðar í sparifötum.

Þessi dagur var þó aðeins stærri en áætlað hafði verið. Á leiðinni heim komum við Sindri við í búð og keyptum þungunarpróf. Ég fór inn á baðherbergi og pissaði á prik. Í dag hefði ég verið til í að eiga á video þegar ég kem gangandi útaf baðherberginu í fjólubláa kjólnum mínum, með hárið útí loftið, máluð eins og trúður... haldandi á jákvæðu þungunarprófi.

En maður skal ekki treysta tækninni og alltaf vera svolítið skeptískur (ATH! kaldhæðni) og því ákvað ég að taka lítið mark á þessari niðurstöðu, taka aftur próf daginn eftir... og aftur rúmri viku seinna. Niðurstaðan breyttist ekki.

Fimm dögum eftir að ég var búin að pissa á prikið fer Sindri til Danmerkur til að dvelja í 6 vikur. Kvöldið sem hann flýgur út förum við saman á Hereford, kaupum Vesturbæjarís og göngum í kringum Tjörnina. Fyrir framan styttuna af Jónasi Hallgrímssyni stöldrum við við og Sindri dregur upp trúlofunarhringinn – þegar hann er búin að segja eitt orð mæta fyrir framan styttuna íslenskur strákur og erlend stelpa. Þau stansa og hann fer að fræða hana frekar hátt og skýrt um ævi Jónasar. Þetta þótti mér fyndið, sérstaklega í ljósi þess að það var eins og ýtt hefði verið á pásu á videotæki, við horfðum bara á hvort annað og flissuðum.

En hringarnir fóru upp og Sindri flaug til Danmerkur. Ég saknaði hans gífurlega og leið ekkert sérlega vel þessar fyrstu vikur meðgöngunnar. Hann græddi hins vegar á þessu þar sem versti tíminn var passlega liðinn þegar að hann lét sjá sig aftur á Íslandi.

Ég sat þó ekki auðum höndum á meðan hann var í burtu. Ég tók þátt í mínu öðru golfmóti 14. Ágúst og færði mig upp um sæti frá því árinu áður... en þá var ég á botninum. Ég sótti námskeið til að taka þjálfararéttindi í Pole fitness og Pole fabric, skrapp til Egilsstaða að fagna 30 ára afmæli Margrétar Daggar óvænt (fyrir hana þ.e.a.s), flutti starfstöðvar PIPARS í annað sinn á árinu og kíkti á meistara Justin Timberlake ásamt hálfri þjóðinni.

Um mánaðarmótin ágúst/september var söknuðurinn orðinn mikill og ég ákvað að skella mér til Danmerkur að hitta minn mann. Hann hafði þá pantað fyrir okkur gistingu á ótrúlega fallegu sveitasetri og ekki skemmdi fyrir gullfallega baðkerið sem beið inni á herberginu okkar. Eftir að hafa eytt nóttinni þar og mætt í morgunmat daginn eftir fórum við til Odense. Þar skelltum við okkur á bjórsmökkunarhátíð og borðuðum svo dýrindis máltíð um kvöldið með Söndru systur hans Sindra og Oddi, mági hans.

Ég átti líka afmæli í september og vinkonur mínar úr Fellabænum, Katrín, Berglind, Agla og Fanney sáu um að undirbúa hitting fyrir okkur. Þemað var varalitur og naglalakk. Við fórum í Hörpuna á Pop-up tónleika með Hljómsveitinni Evu og síðan heim til mín þar sem þær elduðu handa mér mat.  

Með þrjár óléttar í hópnum var villtara partý ekki á boðstólnum þetta árið.

Í lok september skrapp ég síðan til London í heimsókn til Kristrúnar vinkonu minnar ásamt Beggu vinkonu okkar. Sveinbjörg, fjórða vinkonan, mætti síðan frá Noregi til að taka þátt í þessu með okkur. Við fórum á Mamma mia, skoðuðum London Eye, kirkjuna sem Diana og Karl giftu sig í, hringekjubar, Sushi samba og Salsaklúbb svo eitthvað sé nefnt. Sindri kom síðan heim degi á eftir mér.

Fjórði ársfjórðungur

Fjórði ársfjórðungur byrjaði að venju á meistaramánuði. Ég ákvað að skrá mig 1. Október. Ég setti mér 4 markmið og náði einu þeirra – sem er meira en nokkru sinni fyrr. Markmiðið sem ég náði var að þvo framan úr mér málninguna á hverju kvöldi og þrífa húðina kvölds og morgna. Það er skemmst frá því að segja að mér fannst það enganveginn þess virði að hafa staðist þetta markmið þar sem í enda mánaðarins var ég með fleiri bólur en ég man eftir að hafa fengið í mörg ár – og frunsu.

Síðasti ársfjórðungurinn innihélt einnig marga skemmtilega viðburði. Halloween í vinnunni, Off venue tónleika á Airwaves, J-daginn, árshátíð SÍA og jólabjórasmakk Matviss, þar sem ég réði ríkjum – enda um blindsmakk að ræða.

Síðasti mánuður ársins byrjaði síðan með 20 vikna sónar þar sem við fengum að vita að væntanlegur erfingi væri strákur – og allt liti vel út.

Mánuðurinn var síðan mjög góður í alla staði. Vikan birt fjögurra síðna umfjöllun og uppskriftir frá Sindra og lagið mitt, sem samið hafði verið í mars, var tekið upp á 4 kvöldum í barnaherberginu heima hjá Óla bróður. Það var síðan dágott adrenalínskot sem skaust út í líkama minn þegar tilkynnt var að lagið hefði komist í 10 laga úrslit í jólalagakeppni Rásar 2.

Síðustu 3 vikurnar í desember eru síðan alltaf þessir föstu póstar. Afmælið hans Sindra- viku seinna jólin – viku seinna áramót. Þetta árið buðum við fjölskyldunni hans Sindra í mat og seinna um kvöldið vorum við með vinabjóð. Við eyddum kvöldinu að miklu leyti í að spila nýtt spil sem Sindri gerði ásamt Óðni vini sínum og heitir Ljótur leikur. Það er eins og íslensk útgáfa af Cards Against Humanity með skemmtilegu tvisti úr Hættuspilinu sígilda. Ef ykkur langar að prófa er hægt að downloada því ókeypis á ljoturleikur.is Bara hlaða niður, prenta og klippa. 

Á Þorláksmessu mátti ég ekki koma heima í 2 klukkutíma þar sem Sindri sagðist vera að dunda við gjöfina mína. Um nóttina dundaði hann síðan aðrar 3 klukkustundir við gjöfina mína. Ég var komin með getgátur um að hann ætlaði að gefa mér risapúsl og pakka hverju púsli inn fyrir sig. Eða að gefa mér púsl sem búið væri að púsla. Aðfangadagur rann upp og uppúr pakkanum kom heil heimagerð snyrtivörulína!

Á jóladag fórum við í matarboð til mömmu þar sem menn skiptust á að sofna í sófanum eftir matinn. Eftir það var þörf á göngutúr en við gengum yfir tjörnina og bjuggum til snjókarl í Hallargarðinum.

Gamlárskvöldi eyddum við í fyrsta sinn með vinum. Fjórar æskuvinkonur úr Fellabænum ásamt mökum samankomnar heima hjá einni þeirra. Rækju Chevice í forrétt, hreindýr með sveppasósu, sætum kartöflum, waldorfsalati og rauðvínslegnum perum í aðalrétt, og ís og marengssamlokur í eftirrétt. Sindri hafði síðan fjárfest í rosalega flottu kampavíni fyrir áramótin sjálf sem við skáluðum í horfandi yfir Fossvoginn útum stofugluggann. Eftir miðnætti tókum við í spil, borðuðum osta, sumir drukku vín og aðrir eitthvað annað. Eftir það settust strákarnir við YouTube myndbönd í vondra rokklagakeppni og við stelpurnar héldum partý uppí rúmi hjá Fanneyju – sem var orðin svolítið þreytt.

Á leiðinni heim, uppúr kl. 5, stoppuðum við í Iceland til að kaupa samlokubrauð svo hægt væri að enda djammið á eina rétta háttinn – með samloku úr samlokugrilli.

Ég er að sjálfsögðu komin með áramótaheit fyrir næsta ár. 100 hluta to do listi sem ég byrja að tékka af ekki seinna en á morgun ;)

Gleðilegt nýtt ár!

Pole Fitness: Eitthvað nýtt, eitthvað skemmtilegt, eitthvað spennandi...

Fyrir rúmum 4 árum síðan flutti ég til Reykjavíkur frá Bifröst, komin með passlega nóg af hlaupabretti og handlóðum en langaði að finna mér einhverja nýja hreyfingu til að iðka.

Eitthvert kvöldið sat ég fyrir framan sjónvarpið og rak þá augun í þátt þar sem verið var að kynna Pole fitness í Magadanshúsinu. Af eintómri forvitni ákvað ég að google og fann námskeið í Heilsuakademíunni. Ég sendi póst og spurði hvenær næsta byrjendanámskeið byrjaði en þá var um að ræða 12 vikna námskeið. Fljótlega fékk ég svör um að ég skyldi bara koma inn í það námskeið sem væri byrjað en þá voru 4 vikur búnar af því.

Fyrstu 2 vikurnar voru geggjaðar svo fóru trikkin að vera heldur erfið fyrir mig og eftir 5 vikur fannst mér framfarirnar engar. Ég þrjóskaðist þó áfram og fyrr en varði var ég aftur farin að geta nýja og nýja hluti á hverri æfingu.

Early days - 2010

Hobbýmyndatökutími - 2011

Gay Pride 2011

Árið 2012 færði ég mig yfir í Pole Sport og hef verið þar síðan. Eftir rúm 4 ár af súluhangsi er ég hvergi nærri leið auk þess sem ég hef verið að æfa með sumum stelpunum í hópnum mínum í rúm þrjú ár.

Ég hef einu sinni tekið mér hlé í 2 mánuði en skellti mér í staðinn á Lyra lofthringjanámskeið á sama stað - sem er líka verulega gaman. Hér má sjá smá brot af tveggja manna Lyra æfingum:

Síðastliðna 6 mánuði hef ég verið að aðstoðarþjálfa hjá Pole Sport en eftir rúma viku tek ég skrefið inn í þjálfarastarfið og tek við mínum eigin tímum. Ég er mjög spennt fyrir þessu! Í ágúst klára ég síðan réttindin mín og get hengt upp tvö stykki af réttindum á vegginn í Pole Sport, sem býr nú þegar yfir svo mörgum öflugum þjálfurum með allskonar réttindi (yoga, Fit pilates, Lyra, Pole fitness, Einkaþjálfara, zumba og fleira og fleira).

Í Pole Fit hef ég kynnst gífurlega ólíkum persónuleikum með gífurlega ólíka styrkleika. Pole Fitness líkist fimleikum að mörgu leyti og ekki síst vegna þess að hér er um að ræða alhliða líkamsþjálfun. Við erum með æfingar sem krefjast liðleika, jafnvægi, dans og styrkleika. Fæstir hafa þetta allt í byrjun - og sumir ekki neitt... með tímanum kemur þetta allt saman en það er hætt við því að þau trikk sem manni þykja auðveldari verði uppáhalds. Ég er örlítill api þegar kemur að því að uppáhaldið mitt eru yfirleitt styrkleikaæfingar og grófari hreyfingar. Enda smá brussa að eðlisfari kannski.

Halloween 2012

Þegar ég segi fólki frá því að ég æfi Pole Fitness fæ ég mjög oft að heyra "já, mig hefur alltaf langað að prófa það... en ég gæti það aldrei, er þetta ekki ógeðslega erfitt?". Það er enginn að mæta í fyrsta tíma og henda sér á hvolf inn í hvert trikkið á fætur öðru... öll byrjum við einhversstaðar, alveg eins og á fyrstu fótboltaæfingunni þar sem við vorum ekki látin gera hjólhestaspyrnu, fyrstu fimleikaæfingunni sem byrjaði ekki með heljarstökki á trampólíni eða fyrstu boxæfingunni þar sem við vorum ekki send í bardaga. Þetta byrjar allt á sama stað og í danstíma hjá Loga í gamla daga.... með einu góðu hliðar saman hliðar. Hræðslan við að mæta og geta ekki er algjörlega óþörf, byrjendanámskeið eru til þess að taka á móti byrjendum... fólki sem ákvað að skella sér og veit ekkert útí hvað það er að fara. Fyrsti tíminn er ekki eins vandræðalegur og flestir sjá fyrir sér.

Myndataka hjá Aldísi nóvember 2011

Fyrir áhugasama eru skráningar í gangi fyrir næsta námskeið sem byrjar 23. júní á polesport.is. Fyrir áhugasama og aðra unnendur íþróttarinnar þá er innanhúskeppni á laugardaginn næstkomandi, 14. júní, þar sem iðkendur alveg frá byrjendum og upp í þjálfaraflokk hafa sjálfir sett saman rútínur og keppa innbyrðis. Þessar keppnir eru alltaf stórglæsilegar og nemendur leggja allt sitt í að gera sitt atriði glæsilegt. Keppnin byrjar kl. 17 (húsið opnar kl. 16:30) og aðgangur er ókeypis. Ég mæli með því að skella sér - þið verðið ekki svikin. Hér kemur eitt atriði frá síðustu jólasýningu:

Fyrir mig eru æfingar hjá Pole Sport ekki síður félagslegs eðlis. Ég hef, eins og áður segir, æft lengi með mörgum úr hópnum mínum og með hverju árinu verður skemmtilegt að taka þátt í viðburðum með þeim... enda alltaf að kynnast betur. Innanhúskeppnir, Workshop, uppskeruhátíðir, sýningar, Gay pride, Menningarnótt og svo framvegis - þetta eru atriðin sem gera þetta allt saman svo skemmtilegt... og öðruvísi.

Uppskeruhátíð 2013 - Fimm stjörnu hópurinn

Þessi færsla hefur gert nákvæmlega það sem henni var ætlað - sparka í rassinn á mér! Metnaðurinn er í hámarki núna!

Sjáumst í Pole Sport, smiðjuvegi 72!

Sagan á bakvið myndina: Á Spáni sem Silvía Nótt

Ég er búin að sitja fyrir framan tölvuna í rúman hálftíma að reyna að finna út hvað ég ætli að skrifa hér. Allt sem mér dettur í hug krefst meiri tíma en ég hef fram að nætursvefni.
Gafst upp á þessum pælingum - "blogga bara á morgun" hugsaði ég... því á morgun segir sá hressi er vinsælt orðatiltæki á þessum bæ. Rímar ágætlega við markmið um síminnkandi niðurrifsstarfsemi.
Henti mér inn á myndaalbúmin mín á facebook og rakst þar á þessa mynd. Ákvað að segja ykkur stuttlega frá sögunni bakvið hana. 

Þessi mynd er tekin á Salou á Spáni vorið 2006. Þá var komin tími til að skella sér í útskriftarferð með útskriftarhópnum úr Menntaskólanum á Egilsstöðum. Þessi ferð mun líklega aldrei hverfa neinu okkar úr minni, af misjöfnum ástæðum þó. Við vorum 40 manna hópur og eignuðust fljótt uppáhaldsskemmtistað, Bus Stop, þar sem við gátum nánast bókað að við myndum hitta hvort annað á einhverjum tímapunkti á kvöldin. Þar hittum við líka Helga Björns, sælla minninga... 

Silvía Nótt átti þetta ár með húð og hári heima á Íslandi, nýkomin heim úr Eurovision, á milli tannanna á öllum - margir komnir með upp í kok af hennar framkomu en engu að síður stóðu Silvíu-Nætur þemapartýin sem hæst. Við ákváðum að halda eitt slíkt í útskriftarferðinni. 

Yfir daginn röltum við um og keyptum okkur varaliti, eyrnalokka, "perlufestar", naglalökk og allskonar drasl á örfáar evrur (sem þá voru líka næstum því ókeypis) til að búa okkur undir fjörið. Við skiptumst á fötum og settum þau eins ósmekklega saman og við gátum - þó með divu-stílinn á hreinu.
Að lokum smelltum við allar á okkur stjörnum og settumst við borðið í íbúðinni okkar í drykkjuleik.

Á leið okkar í bæinn vorum við hinar kátustu - töluðum eins og Silvía Nótt með ógissla og skiluru inn í hverri setningu og hlógum eins og vitleysingar hver af annari. Fólk sem við mættum leit varla á okkur og fannst við klárlega ekki jafn sniðugar og við upplifðum. Fljótlega ákváðum við að það væri greinilega enginn í þessum ferðamannabæ sem hafði fylgst með Eurovision. 

Við stöðvuðum á gangabraut á rauðu ljósi. Breskt par stóð á hinum enda götunnar og maðurinn setti upp einkennilegan svip þegar hann sá okkur. Svolítið eins og við ættum að skammast okkar. 

Þegar við mættum þeim síðan á miðri gangbrautinni heyrist í kauða segja töluvert hátt við konu sína "fucking disgusting whores". Við þögnuðum allar og litum á hvor aðra - það var mjög greinilegt að engri okkar hefði dottið í hug að þessi klæðnaður myndi vekja upp þessar grunsemdir hjá fólki. 

Okkur fannst þetta fyrst ömurlegt - svo urðum við hneykslaðar - næst brjálaðar - en síðan hlóum við okkur máttlausar og héldum áfram á næturklúbbinn meðvitaðar um hvað mögulega gæti beðið okkar. 

Þegar ég kom heim um kvöldið ætlaði ég í fótabað. En endaði í sturtu í fötunum... en það er allt önnur saga og allt önnur mynd. 

Diners, Drive-Ins and Dives og Ingólfstorg

Í ágúst 2013 fór ég til New York með fimm góðum vinkonum þar sem við dvöldum í sex daga. Ferðin var frábær og mun seint renna úr minni mínu, hver dagur hafðu upp á eitthvað glænýtt að bjóða. Þetta var fyrsta ferðin mín út fyrir Evrópu og vonandi alls ekki sú síðasta.

Í New York fór ég á Broadway og drakk mjög stórt hvítvínsglas þar, fékk mér kokteila á roof top bar, keypti mér beyglu og muffins í morgunmat, pizzu í Little Italy, sushi og algjörlega glataða steik.
Eftir að ég kom heim fór ég að hafa mjög oft kveikt á Food Network þegar ég var að dunda mér heima við, hvort sem ég var í tölvunni eða að elda. Við erum svo heppin hér á Íslandi að algengasti sjónvarpstíminn okkar er að megninu til á sama tíma og endursýndir Diners, Drive-Ins and Dives þættir. Nokkrir... margir í röð.
Í Diners, Drive-Ins and Dives er mjög mikið um subbulegan, sveitta og verulega subbulegan mat. Svona mat sem maður verður að fá að smakka en hefur á tilfinningunni að maður endi samt með kransæðastíflu korteri eftir síðasta bitann.
Einn af mjög vinsælum réttum á þessari annars ágætu stöð eru pylsa með chilihakki - og almenn barátta um hver bjóði upp á bestu slíku pylsunum.
Áður en ég fór til Bandaríkjanna hafði ég ekki hugmynd um að þetta væri vinsæll réttur þar og veit í sannleika sagt ekki hvernig það fór framhjá mér miðað við alla umræðuna um pylsur á Food Network.

Fyrir nokkrum vikum var ég síðan að ganga framhjá Ingólfstorgi og tók þá eftir breytingum í ísbúðinni við hliðina á Hlöllabátum. Á matseðlinum utan á húsinu sjá ég hvar var verið að bjóða upp á Bratwurst pylsu í stóru pylsubrauði með chilihakki, relish og ostasósu. Á því augnabliki vissi ég að ég yrði að prófa þetta einhvern daginn en í hverju hádegi missti ég kjarkinn, hafði ekki samvisku í þetta.

Það sem vantaði var einhvern partner in crime og ég vissi alveg að aðeins einn aðili kæmi til greina í þetta með mér, Sindri. Í síðustu viku nýtti ég því tækifærið þegar við vorum bæði stödd niðri í bæ og stakk upp á máltíð á Ingólfstorgi.

Við pöntuðum okkur bæði áðurnefndan rétt en þar er einnig hægt að fá Franska pylsu, hina klassísku íslensku SS pylsu og Beikon pylsu með rauðkáli, steiktum lauk og fleira gúmmelaði.
Alltaf gaman að prófa eitthvað nýtt og fyrst ég á ekki leið til Bandaríkjanna aftur alveg í bráð var ekki verra að finna amerískan subbumat í anda Diners, Drive-Ins and Dives í 1 kílómetra fjarlægð frá heimilinu.

Tékkið á þessu! ....en kannski bara á nammidegi.... eða borðið ekkert meira þann daginn... eða eitthvað, þið finnið útúr þessu!

"Gamlar vörur daglega"

Haustönnina 2005 var ég í lýðháskóla á Fjóni í Danmörku. Í skólanum mínum voru 4 þemapartý yfir önnina og slíkt getur valdið örlitlum höfuðverk fyrir erlenda nemendur sem hafa afar takmarkað af fatnaði meðferðis. Undir nákvæmlega slíkum kringumstæðum kynntist ég fyrst Rauða kross fatabúðunum í Danmörku. Þangað gátum við farið og fatað okkur algjörlega upp fyrir þemapartýin fyrir 1000-2000 íslenskar krónur.
Þegar ég kom heim kíkti ég nokkrum sinnum í Rauða kross búðina hér heima og þótti hún heldur dýr í samanburðinum svo gaf ég henni einhverra hluta vegna aldrei aftur séns.

Í morgun ákváðum við Sindri síðan að kíkja þangað af hans frumkvæði. Ég endaði á að versla þar fyrir 7.200 kr. - fjórar vörur sem kostuðu 1.800 kr. hver. Í dag finnst mér það ekki mikill peningur fyrir þessar vörur og ekki er verra að leggja góðu málefni lið um leið og maður sækir sér eitthvað "nýtt" í fataskápinn.

Mig hefur lengi langað að eiga einhvern lítinn loðkraga til að smella á mig, sérstaklega yfir veturinn. Þeir sem ég hef fundið og litist á hafa yfirleitt kostað of mikið. Ég var því mjög ánægð að finna þennan fyrir 1800 kr.

Annað fallegt um hálsinn var þessi klútur. Ég er almennt ekki mikið fyrir klúta og kaupi þá mjög sjaldan. Held ég hafi keypt 5 um ævina.... og notað 2 af einhverri alvöru. Þessi hentar mér mjög vel, víður og hringlaga með fallegu skrauti.

Ég fann þessa rauðu, fínu skó... konan í búðinni sagðist vera svo glöð að loksins væri einhver kominn sem passaði í þá. Þetta var pínulítið eins og í Öskubusku. Reyndar ekkert svo líkt því en samt smá. Skórnir eru samt ekki úr gleri.

Síðast en þó ekki síst fann ég þessa stórskemmtilegu myntugrænu og hvítu peysu. Hún er frekar mikið þung og maður lítur pínulítið út eins og snjóbolti í henni en fyrst og fremst er hún sjúklega kósý.

Sindri fann sér sólgleraugu, skyrtur og peysu svo það má segja að þetta litla innlit hafi orðið að alvöru verslunarferð. Eitt er allavega víst, Rauða kross fatabúðin hefur fengið annan séns hjá mér. Ég hlakka strax til að sjá hvað bíður mín næst þegar ég rek nefið þar inn, enda um að ræða "gamlar vörur daglega" þar á bæ. :)

Fimm uppáhalds bloggin

Ég verð að viðurkenna að ég gef mér alltof sjaldan tíma til að lesa blogg, eins og mér finnst það skemmtilegt. Oftar verður það niðurstaðan að hanga á pinterest og skoða alls konar - rata þaðan inn á hitt og þetta blogg - og leggja þau ekki á minnið.
Til dæmis skoða ég mjög oft erlend skemmtileg matarblogg en gleymi um leið hvað þau hétu. 

Alltof þegar ég rekst á áhugavert blogg sem er með facebook-síðu, þá smelli ég like-i á hana í þeirri von að fá upplýsingar í News feedið mitt sem leiða mig aftur þangað. Afleiðingar af því er fjöldinn allur af tilkynningum á News feedinu, sem ég smelli stundum á til frekari lesningar.

Það er því erfitt að velja 5 uppáhalds, en þessi fimm koma sterklega til greina:

Matviss.is

Matur, bjór og viskí. 

Stundum uppskriftir frá mér - þegar ég er dugleg.

Evalaufeykjaran.com

Matur með persónulegum sögum inn á milli.

Fagurkerar.is

Allskonar um allskonar. 

Fjórir bloggarar. 

Stíll, kökur, heimili, DIY, tíska... 

Ragga nagli

Hreyfing, hollusta, uppskriftir og pepp.

Hollt að lesa þegar maður heldur að maður  a) geti ekki eitthvað, b) eigi nógu góða afsökun, c) eigi einn við massífa leti að stríða.

Trendnet.is

10 ólíkir bloggarar.

Ég les helst: Karen Lind, Reykjavík fashion Journal, Svart á hvítu og Helga Ómars.

Sunnudagar eru frábærir í að sveima um á netinu með tebolla eeeeða Pepsi max.

Gleðilegan sunnudag!

Að borga það áfram

Ég fékk Google Translate til að þýða fyrir mig "Pay it forward". Besta og eina tillagan var "að borga það áfram".  Þessi þýðing skiptir í raun engu máli, var eingöngu léleg tilraun til að finna semi-sniðugt nafn á þessa færslu, sem að sjálfsögðu snýst um góðverk.

Það er ekki bara hollt fyrir sálina öðru hverju að gefa eitthvað af sér umfram það sem ætlast er til af manni, heldur eru ótrúlegustu hlutir innan heimilisins sem maður álítur rusl en gætu hjálpað einhversstaðar. Mín góðverk þessa vikuna munu felast í nákvæmlega þeirri staðreynd. Í fyrsta lagi ætla ég að gefa DVD spilara og gamalli myndavél nýtt heimili. Það er starfsemi út um allan bæ sem vinnur með börnum, unglinum, heimilislausum og veikum sem geta nýtt hluti eins og DVD spilara. Ég hvet ykkur til að leita eftir slíkum stöðum í stað þess að henda hlutum sem eru í lagi, þó meðalmaðurinn myndi ekki kaupa þá á Bland. 
Í öðru lagi er það blessað lesefnið. Ég geng út frá því að mörg ykkar hafið tekið eftir því við heimsóknir á sjúkrastofnunum hversu ömurlegt lesefni er oft að finna þar. Ef lesefnið er eitthvað er það oftar en ekki 5-6 ára gamalt. Hvernig væri að taka til í blaðahillunni og færa einhverri slíkri stofnun nokkur eintök af Vikunni, Séð og heyrt, Elle, Alt for damerne eða hvað það er sem þið eigið til. Ég hef valið mér einn slíkan stað til að fara með mín blöð, sjúkrastofnun þar sem fólk dvelst vikum og mánuðum saman. Þá er nauðsynlegt að sjá eitthvað nýtt við og við.  Að sjálfsögðu eru bækur ekki verri í þessu samhengi. 

Hér að neðan má finna nokkrar hugmyndir af því hvernig við getum einfaldað hvort öðru lífið. Gert góðverk eða einfaldlega glatt. Hugmyndirnar eru misstórar en allir ættu að finna eitthvað sem þeir ráða við. 

1. Opna hurðina fyrir einhverjum.
2. Kaupa kaffi handa ókunnugum sem stendur í kaffiröðinni (er það kannski krípí á Íslandi?)
3. Gefa bækur/tímarit á sjúkrastofnanir, leikskóla, aðsetur fyrir heimilislausa eða til einhverra sem þú veist að gæti nýtt það.
4. Bjóða fram vinnu, aðstoð eða sérþekkingu þína ókeypis til einhvers sem þarf á því að halda.
5. Gefa ókunnugum á leið í strætó eitt stykki strætómiða.
6. Svo er að sjálfsögðu hægt að halda Tombólu og safna fyrir góðu málefni, en mér sýnist svosem engin vöntun á því í Vesturbænum.
7. Taktu extra vel á móti nýja vinnufélaganum sem er enn svolítið óöruggur. Til dæmis getur þú boðið honum að setjast hjá þér í hádeginu eða koma með þér þangað sem þú ferð. Leiddu hann inn í samræður með því að beina spurningum öðru hverju til hans í hópsamræðum.
8. Gefðu blóð. Hér á heimasíðu Blóðbankans getur þú séð borða sem sýnir hvernig staðan er á hverjum blóðflokki. 
9. Farðu í gegnum fataskápinn og grisjaðu. Þau föt sem þú ert hætt að nota má gefa öðrum sem þurfa á þeim að halda, eða gefa þau til góðgerðarmála. Sjálf nýti ég rauða kross kassana sem finna má út um allt land. Það er líka alltaf einhver að auglýsa eftir fötum á barnalandi ef maður vill fara þá leið.
10. Láttu vita ef þú ert ánægð/ur. Til dæmis ef þú ert sérstaklega ánægður með einhvern veitingastað, segðu frá því. Nóg er nú til af miðlum, þú getur gefið review á TripAdvisor ef það á við, sagt frá á Facebooksíðu þinni eða fyrirtækisins, Twitter, Instagram, bloggi eða jafnvel skilið eftir falleg orð á servíettunni á staðnum.
11. Vertu frábær og hleyptu fram fyrir þig ef einhver stendur með fáa hluti fyrir aftan þig í matvöruverslun. Ég elska þegar einhver gerir þetta fyrir mig!
12. Deildu jákvæðum fréttum og sögum.
13. Keyptu tombólumiða, miða á styrktartónleika, nælu, penna eða hvað sem býðst, svo lengi sem málefnið sem safna á fyrir höfðar til þín.
14. Taktu þig til og fylltu prentarann í vinnunni af blöðum þegar þú hefur notað hann, eða settu nýja klósettrúllu á haldarann... svona aðeins til að auðvelda næstu einstaklingum í röðinni lífið.
15. Farðu og gramsaðu aðeins í Rauða Kross búðinni eða Hjálpræðishernum. Ótrúlegt hvað hægt er að finna þar á fínu verði... og styrkja í leiðinni gott málefni.
16. Komdu vini eða fjölskyldu á óvart með að færa honum uppáhalds máltíðina hans þegar hann á síst von á. Þetta getur að sjálfsögðu líka verið nammi eða hvað sem er.
17. Færðu veikum vini eitthvað sem gleður hann. Hint: Nammi virkar oft.
18. Vertu skemmtilegri ökumaður en margur annar. Hleyptu fólki inn á akreinina þína þegar þú sérð það stefnir þangað. Hjálpaðu mér svo að koma upp tannhjólareglu á Íslandi þegar umferðin er mikil. Þá verðum við allavega tvö/tvær í þessu.
19. Vertu til staðar og hlustaðu. Stundum á fólk vandamál og viðrar þau við þig. Hjálpaðu vini þínum að leysa vandann... eða ekki, ef allt sem hann vill gera er pústa.
20. Áttu klink? Smelltu nokkrum tíköllum í stöðumæli sem þú sérð að er útrunninn eða að renna út. 
21. Ef þú nýtir ekki allan tímann í stöðumæli, gefðu þá miðann þinn áfram til einhvers sem þú sérð að ætlar sér að greiða þegar þú ert að fara.
22. Faðmaðu þá sem þér þykir vænt um. Ekki verra að segja eitthvað fallegt líka.
23. Komdu með veislu- eða kökuafganga í vinnuna - það gleður alltaf. Það er heldur ekki bannað að baka sérstaklega fyrir vinnuna ef maður vill. 
24. Góð bók má berast lengra. Ef þú átt góða bók sem þú hefur lokið við að lesa, gefðu hana áfram til vinar sem þú heldur að njóti hennar.
25. Skokkaðu út og týndu smá rusl. Ég hef hugsað um þetta milljón sinnum síðan um áramót - en hef ekki komið mér í þetta ennþá.
26. Sendu bréf eða litla gjöf - jafnvel bara email. Almennt er fólk ekki duglegt við þetta í dag. Það eitt og sér er leiðinlegt en gerir það líka að verkum að hvert skipti verður mjög einstakt. 
27. Hjálpum ferðamönnunum. Bjóðumst til að taka af þeim myndir ef við sjáum þá reyna við milljónasta selfie-ið í ferðinni. Reynum líka að benda þeim rétta leið þó við skiljum ekki alveg kortið þeirra.... og mælum með því sem er gott og gaman.
28. Smellum smá mat fyrir dýrin í körfuna okkar og gefum til góðgerðarfélaga sem að þeim snúa, t.d. Kattholts og Dýrahjálpar. Og ekki gleyma fuglunum á veturna.
29. Hrósum þeim sem okkur finnst eiga það skilið. Íslendingar eru aldrei hvattir of mikið til þess. 
30. Láttu í þér heyra. Hjálpaðu þeim málstað sem þér finnst eiga það skilið og notaðu röddina. Segðu frá og verðu málstaðinn.
31. Taktu þér tíma til að kenna áhugasömum eitthvað sem þú kannt. Til dæmis ef þú kannt góðan spilagaldur hefur verið vöntun á slíkum síðustu ár. 
32. Biddu þann sem skuldar þér pening að leggja frekar inn á gott málefni í stað þess að borga það til baka.
33. Brostu til kassastarfsmannsins. Það eitt og sér gerir mikið - og þeir lenda sjaldnar í því en maður myndi halda.
34. Ef þú skreppur á Subway, pantaðu þá stóran þó þú borðir lítinn og láttu pakka honum í sitthvorn pappírinn. Færðu svo einhverjum svöngum hinn helminginn. Það má oft finna nokkra svanga á Austurvelli ef þig vantar hugmyndir.
35. Næst þegar þú kemur heim frá útlöndum, komdu þá klinkinu þínu vel fyrir hjá heimamanni áður en þú ferð. Hann kemur mjög líklega til með að nota það... töluvert fyrr heldur en þú.
36. Taktu sjálfboðaliðastarf í smá stund. 
37. Leyfðu fólki stundum að njóta vafans. Stundum er óþarfi að taka málin lengra.
38. Skelltu þér á Crowdfunding síðu eins og Indiegogo eða Karolinafund, taktu góða stund í að skoða áhugaverð verkefni og styrktu það/þau sem vekja áhuga.
39. Ef þú færð klink til baka úr sjálfsala, skildu það eftir og gerðu þann sem kemur á eftir þér hissa og glaðan.
40. Settu af stað söfnunarátak fyrir gott málefni. Hér er engin ein uppskrift, sjáum bara hvað hægt var að gera með einni bjóráskorun og facebook. 

Fyrir áhugasama mæli ég með að smella á like við síðu ýmissa fyrirtækja og aðila sem vinna með fólki í erfiðleikum. Þar má oft finna upplýsingar um hvað vantar hverju sinni hvort sem um er að ræða gallabuxur, mat, jólagjafir eða raftæki. Hér eru nokkur:

Vinakot - úrræði ætluð börnum á aldrinum 12-18 ára sem glíma við fjölþættan hegðunarvanda.

Samtök um kvennaathvarfið

Fjölskylduhjálp

Vinir Dagsetursins - Staður fyrir heimilislausa og fólk í vímuefnavanda yfir daginn.

Geðhjálp

Stígamót

Dýrahjálp

Kattholt

Rauði krossinn

Og til að fá hvatningu góðverkin má like-a þessa síðu.

Það er svo auðvelt að létta lífið smá. 

Gefum af okkur... og með okkur.

Uppáhalds barnabókin (færsla fyrir bugaða móður austur á landi)

Ég elska að lesa. Ég hef alltaf elskað að lesa. Ég les samt rosalega lítið og hef alltaf gert. Ástæðan er einföld, á klukkutíma næ ég að lesa að meðaltali 19-20 blaðsíður í hinni týpísku kiljustærð.... og já, á íslensku. 
Þar sem ég er líka óþolinmóð að eðlisfari (sérstaklega þegar kemur að afköstum mínum) næ ég sjaldan þeim slaka sem þarf til að njóta þess að sitja og lesa. Oft tók ég þó ákvörðun á unglingsárum að lesa ALLT dagblaðið (eða moggann), hverja einustu grein... sem er frekar fáránleg hugmynd þar sem helmingurinn höfðar engan vegin til manns. Það tókst heldur aldrei.
Í dag er ég byrjuð á þremur bókum og vinn mig að því að klára þær korter í svefn á kvöldin. 

Þegar ég var yngri voru ákveðnar bækur sem aldrei mátti lesa fyrir mig, allavega ekki fyrir svefninn. Ég kunni samt báðar sögurnar utan af en það voru atriði og myndir í bókunum sem hræddu mig. Þetta átti einkum við um tvær bækur, Skilaboðaskjóðuna og Búkollu.
Í Skilaboðaskjóðunni er ákveðin blaðsíða sem sýnir óhugnarlegar fætur Nátttröllsins í skóginum. Þessi mynd gat þýtt andvöku"nætur".

Þetta var aðeins flóknara með Búkollu. Þó ég skildi söguna og áttaði mig á aðstæðunum í henni bendist hræðsla mín að hetjunni, Búkollu. Þessi hræðsla gekk svo langt að á næturnar þegar ég vaknaði til að fá mér honey nut cheerios (ég veit - óþolandi óvani) og mamma bað mig að redda mér sjálf gat ég engan veginn stigið inn í ógnvænlegt myrkrið í eldhúsinu. Ástæðan? Jú, það gæti verið Búkolla undir borðinu.

Ég man ekki til þess að á þessum árum hafi ég átt uppáhaldsbók. Þegar ég var hins vegar 9 ára gáfu amma og afi í Sæbergi mér bókina "Litlu greyin" eftir Guðrúnu Helgadóttur. Það fannst mér frábær bók og ég sagði öllum frá henni sem vildu eitthvað um hana heyra. Ég man ekki hvort það var síðan amma sjálf eða Gugga, þáverandi mágkona mín, sem las fyrir mig bókina. En hvort heldur sem var grunar mig að mér hafi ekki þótt hún verri fyrir vikið... enda best að hlæja þegar einhver hlær með manni. 

Ég man lítið eftir bókinni að öðru leyti en því hvað mér fannst hún fyndin. Yngsta systkinið í sögunni fannst mér samt fyndnast, enda gert í því að láta það bulla í sögunni. Í aðalatriðum fjallar bókin um fjölskyldu, mamman og pabbinn eru að skilja og mamman fer með börnin upp í bústað til að finna sjálfa sig. Strákurinn í sögunni finnur í einum af sínum gönutúrum bústað þar sem fangi hefur komið sér vel fyrir - og í endanum á sögunni (spoiler) er fanganum boðið í mat. Amma kemur í heimsókn og týnist - en á eftir henni kemur síðan pabbinn að hjálpa til við leitina. 

Ég er ekki frá því að ég lesi hana aftur einhvern daginn - samkvæmt fortíðar-mér er hún allavega þvílíkt skemmtileg og rituð niður sem uppáhaldsbókin í ófáar vinabækurnar.