Bleika handtaskan

Konur geyma svo margt í handtöskunum sínum að það jaðrar við að vera fáránlegt. Eftir því sem maður á stærri tösku, þeim mun meira drasl telur maður sig þurfa að hafa meðferðis.
Ég á eina í stærri kantinum sem ég er með nánast á hverjum degi og treð tölvunni í hana á leiðinni heim, allavega þangað til ég kaupa mér eitthvað fínt utan um hana.

Þetta er taskan mín...

Og hér er það sem í henni finnst:

Peningaveski sem er raunverulega ekki í notkun undir peninga - heldur allskonar svona kort sem maður notar ekki dagsdaglega. Það er líka til taks ef ég eignast óvart pening eða klink.

Prjónavettlingar sem mamma prjónaði, það er reyndar alltaf gott að hafa þá ef manni yrði kalt.

Grip fyrir súluna. Ætti raunar að vera í íþróttatöskunni eða bara í bílnum. Ég tek þessa tösku allavega mjög sjaldan með mér á æfingu.

Þessi á rétt á sér í töskunni, en tekur hins vegar gífurlega lítið pláss miðað við stærð töskunnar.

Minnisbók sem ég man aldrei eftir.

Handáburður sem ég nota aldrei. Okey, aldrei eru ýkjur... svona þriðja hvern mánuð.

Plastpoki sem ég vissi ekki að væri þarna fyrr en ég fór að gramsa í töskunni fyrir þetta blogg.

Hengilásinn sem ég nota í World Class, ætti líka að vera í íþróttatöskunni minni. Hefur verið þarna síðan á bóndadaginn þegar við skruppum í Laugar Spa.

Penni - kemur sér stundum mjög vel.

Varasalvi sem ég nota aldrei. 

Millistykkið fyrir tölvuna mína. Það á nú vel heima þarna, gott að vita að það sé alltaf til taks. Verra þegar ég gleymi samt sjálfu hleðslutækinu í vinnunni.

Ein króna - sem ég vissi ekki af! Alltaf að græða. Og af hverju er hún þá ekki í veskinu?

Niðurstaða - pennann, krónuna, millistykkið og varalitinn væri sennilega hægt að koma fyrir í kápuvasanum mínum.

En þessi taska er aaaaalveg ómissandi samt!

Uppáhalds mynd af bestu vinum

Hér ætti ég að birta uppáhalds myndina mína af mér og bestu vinum mínum. Ein kemur upp í huga mér, fermingarmyndartakan af mér og Hjördísi Mörtu. Hjördís 2 höfðum hærri en ég, við báðar í upphlut og ég með hendina á öxlinni á henni. Þetta er priceless mynd en þið verðið bara að taka orð mín trúanleg þar sem ég hef aldrei skannað þá mynd og á hana því ekki á rafrænu formi.

Í staðinn ætla ég að setja hér inn mynd sem vekur alltaf bros þegar ég rekst á hana. Hún er af mér, Hjördísi og Fanneyju. í góðum gír fyrir nokkrum árum þegar Fanney kíkti í heimsókn til Ísland og við kíktum á lífið í miðbænum. 

Einnig ætla ég að bæta inn einni mynd sem við í vinkonuhópnum höfum notað sem hópmyndina okkar, því hingað til höfum við aldrei náð okkur öllum saman á mynd. Þar verður engin breyting á næstu helgi þegar þessi hópur hittist í matarboði heima hjá mér, þar sem Agla stakk af til allra hinna landanna í heiminum akkúrat á sama tíma og áætlað matarboð. 

Ég legg því fram ósk hér og nú um að næst þegar við hittumst allar 6 verði smellt af!

Ekki það að ég elska þessa mynd af okkur...;)

Hér á Fálkagötunni stendur annars yfir skipulagning á þorrablóti sem við ætlum að vera með hér heima í kvöld. Ég er samt ekki ennþá búin að klæða mig. Þetta kemur allt með uppstúfnum og hangikjötinu.

10 möguleg matarboð

Ef ég mætti sitja 10 mismunandi matarboð með 10 mismunandi manneskjum, lifandi eða dánum, þá yrðu það eftirfarandi. Ég svindlaði reyndar aðeins með því að nefna tvo hópa en reglur eru bara til að sveigja þær aðeins. Meðfylgjandi er þriggja rétta matseðill fyrir hvert matarboð.

Amma í Sæbergi (best væri náttúrulega að hafa afa með líka)

Forréttur: Sumarkaka
Aðalréttur: Fiskibollur
Eftirréttur: Marengskaka

Það var oft erfitt að gera sér grein fyrir því um hvaða máltíð var að ræða í Sæbergi þar sem maður var rétt lagstur upp í sófa að leggja sig eftir kaffi þegar það var kominn kvöldmatur. Það útskýrir kannski forréttinn örlítið.

Pabbi

Forréttur: Síld. Hún er góð. 
Aðalréttur: Bleikar bollur eða kjöt í karrý
Eftirréttur: Ávextir, rjómi og súkkulaðispænir

Bifrastarhópurinn 

Forréttur: Súkkulaðirúsínur, hægt að narta í til að hita upp magann á meðan það er eldað
Aðalréttur: Kjúklinganúðlur
Eftirréttur: Frönsk súkkulaðikaka með pippkremi

Fellabeibsurnar

Forréttur: Brauðstangir úr söluskálanum
Aðalréttur: Vetrarsúpan hennar Katrínar
Eftirréttur: Skyrkakan sem Agla bjó til en var full af súkkulaði

Eftirpartýréttur: Samloka í samlokugrilli heima hjá Grétu og Fúsa. Ostar heiman frá mér.

Nigella

Hún mætti bara sjá um að elda og koma mér á óvart. Ég myndi alveg treysta henni til þess :)

Aldís

Forréttur: Mojito. Er það ekki réttur? Humar myndi líka hitta í mark.
Aðalréttur: Lamb úr Brekkubæ eða heilsteiktur kjúklingur ef hitt er ekki í boði.
Eftirréttur: Nóg af nammi og snakki myndi sennilega ganga best hér bara. Röndótti ísinn í Danmörku var líka ágætur. 

Jay Cutler
Maðurinn borðar 10 máltíðir á dag og ein máltíð getur stundum náð yfir dagskammtinn sem ég þarf að hitaeiningum svo þetta ætti að verða mjög fróðlegur kvöldmatur. Væri gaman að sjá hversu langan tíma það tæki mig að æla. Ég færi allavega ekki í kappát við þennan gæja.

Forréttur: Sushi (las á mörgum stöðum að honum þætti það gott)
Aðalréttur: T.d. 285 g kjúklingur og 840 g hrísgrjón
Eftirréttur: Próteinduft? Eggjahvítur? allskonar?

Sigga 
Það er alltaf gott að fara í mat til hennar Siggu tengdamömmu minnar. 

Forréttur: Humar með kús kús og salati
Aðalréttur: Kalkúnn með geggjað góðu fyllingunni
Eftirréttur: Toblerone eða rommkúluís

Margrét Dögg
Oh, við Margrét áttum svo margar góðar máltíðir saman. 

Forréttur: Hálf beygla með túnfisksalati
Aðalréttur: Kjötbúðingur eða fiskbúðingur með tómatsósu
Eftirréttur: Smákaka af Subway

Sindri
Ég elska svo margt sem Sindri eldar, það kemur eiginlega aldrei fyrir að mér finnist maturinn hans ekki góður. Reyndar finnst mér eitt af því skemmtilega við hans matargerð að hann man ekkert endilega hvað hann gerði síðast... svo hann prófar oft eitthvað nýtt. Hann þarf engar uppskriftir frekar en hann vill og veit upp á hár hvernig á að bjarga hlutunum þegar mér finnst ég vera að klúðra þeim.
Ég ætla að setja upp 2 matseðla, annarsvegar það sem ég myndi elda fyrir hann - og hins vegar það sem ég myndi vilja að hann myndi elda.

Ég myndi elda fyrir hann (að því gefnu að ég væri nógu fær til þess):

Forréttur: Bláskel í bjórsoði
Aðalréttur: Nautasteik, og velja svo gott kjöt að það þyrfti ekki sósu með. Mögulega bara viskíglas til hliðar. Ég myndi hafa til hliðar fyrir hann kartöflubáta til að narta í.
Eftirréttur: Fullkomin frönsk súkkulaðikaka með ferskum berjum og rjóma.

Óskalistinn minn frá honum:

Forréttur: Avacado, jarðaberja salat eða humar
Aðalréttur: Heilsteiktur kjúklingur eða svínarif með tilbúinni BBQ sósu sem hann gerir fáránlega vel.
Eftirréttur: Smores kaka. Ég elska hana. 


Gott ég var allavega södd að skrifa þetta blogg.... nýkomin heim af deiti þar sem ég borðaði yfir mig á sjávarréttahlaðborði í boði Sindra.

Góða helgi!

Uppáhalds vörumerkin mín

Uppáhalds fatamerkin mín eru uppáhalds vegna þess að mér finnst þau töff, þau eru á viðráðanlegu verði og tvö þeirra kemst ég sjaldan í.
Mér finnst óþarfi að taka sérstaklega fram að ég elska íslenska hönnun og reyni að versla eina og eina flík þegar ég hef efni á því. Það er þó ekki svo að það sé einkennandi fyrir minn fataskáp ennþá... þó vonandi verði það þannig einhverntíma.

Hér heima kíki ég oft í Vero Moda og Vila, vörurnar sem ég laðast mest að þar inni eru OBJECT vörurnar. Þær vörur sem ég hef látið eftir mér að kaupa frá þeim hafa yfirleitt átt langt líf í fataskápnum mínum.

Í Danmörku er það síðan Gina Tricot sem fær mestan pening frá mér í árlegum ferðum mínum þangað. Ég verð samt að viðurkenna að mér hefur oft fundist línurnar þeirra meira spennandi en akkúrat núna.

Forever 21 eru síðan alveg klikkaðar verslanir. Þar er svo rosalega mikið af fötum og mér líkar ekki við nema mögulega 1/6 þar inni. Það sem mér líkar við nær mér hins vegar algjörlega. Í haust keypti ég 70% af öllum fötunum sem ég verslaði í Bandaríkjunum einmitt þar. Alltaf eitthvað skemmtilegt að finna þar.

Það er skemmst frá því að segja að löngun mín í ný föt hefur virkilega aukist við þessa færslu. Best að fara þá bara að sofa áður en maður framkvæmir einhverja vitleysu á internetinu.

Ofurhetjukraftar

Spurt er: Ef þú gætir haft hvaða ofurhetjukrafta sem er, hvað myndir þú velja og hvernig myndir þú fyrst nýta þá?

Ég hef af og til verið að velta þessu fyrir mér í dag án þess að það bóli nokkuð á svari við þessari pælingu. Ákvarðanafælni spilar þar líka stóra rullu, hvað eitt myndir þú velja þér af allur heimurinn er undir?

Ég hugsaði um að lesa hugsanir, hugsaði um þann eiginleika að geta stjórnað sjón- og bragðhverfingum sem myndu gera það að verkum að maður borðaði sellerí en upplifði súkkulaði til dæmis. Ég spurði líka Sindra hvaða ofurhetjukrafta ég myndi mögulega vera með. Hann nefndi það að ég gæti gert mig svo litla að ég kæmist allt óséð.

Nú hef ég velt fyrir mér öllum þessum möguleikum, hvernig þeir gætu nýst mér og hvort þeir séu það sem ég myndi velja ef valið væri óendanlegt. Svarið er líklega nei.

Þar sem þetta er áskorun og ég hef sett mér markmið um að svara þessari spurningu í dag varð ég að minnka pressuna og hugsa út frá deginum í dag. Meira að segja þrengdi ég þetta enn meira, ég hugsa bara út frá kvöldinu í kvöld.

Staðan er þessi; vikudagarnir líða of hratt, ég þarf að klára fleiri verkefni en raunhæft er fyrir föstudaginn, kvöldið er planað í vinnu frá kl. 21-23, ég hef sofið max 6 klukkustundir á nóttu alla þessa vinnuviku og er satt best að segja dálítið lúin.
Hvers konar ofurhetjukrafta vil ég í þessum aðstæðum? 
Geta stoppað tímann.

Ég myndi stoppa tímann og leggja mig. Svo myndi ég vakna, setja upp nokkur plön, senda út nokkra tölvupósta, setja bjánaleg höfuðföt á alla sem yrðu á vegi mínum og kveikja síðan aftur á tímanum ferskari sem aldrei fyrr!

Hver veit nema ég geti stoppað tímann um helgina. Aldrei að segja aldrei...

Draumahúsið

Ég er meyja. Ég er gagnrýnin og smámunasöm stundum, ásamt mörgum öðrum kostum sem margir skynja sem galla. Vegna þessa (held ég fram) og þeirrar staðreyndar að snemma masteraði ég væntingastjórnun innra með mér, er ég lítið fyrir að byggja skýjaborgir. Ekki vegna þess að það sé ekki spennandi eða mig langi ekkert í lífinu, ég bara vil ekki verða fyrir vonbrigðum. Þar gæti líka verið komin ágætis skýring á því hvers vegna ég er sífellt að eiga við erfiðleika með að standast eigin markmið.
Kann að hljóma undarlega og gæti litið út fyrir að ég setji draumum mínum hömlur. Það er þó ekki þannig varðandi suma hluti, ég eyði bara ekki tíma í að dreyma um það sem skiptir mig minna máli en hver ég vil vera. Ég hef hins vegar aldrei myndað mér draumaprins í huga mér og þess þá síður draumahús.

Veraldlegir hlutir segja að mínu mati minnst frá því hver þú ert og veita manni verulega takmarkaða hamingju. Það besta er að ég finn aldrei fyrir því að þetta viðhorf mitt sé að valda mér neinum ama, þvert á móti... nema þá kannski helst í umræðum umkringd fólki sem er ekki á sömu blaðsíðu og finnur fyrir virkilegri vanlíðan að geta ekki eignast eitthvað. Vanlíðan vegna peningaskorts kemur frekar fram í því að ég á ekki fyrir námskeiðunum sem ég vil taka eða eitthvað í þá áttina.

Þrátt fyrir allt þetta þvaður hér á undan er áskorun dagsins að segja fram draumahúsinu mínu. Ég væri til í að búa í helmingnum af gömlu húsunum í 101 til dæmis... eða litlu fallegu einbýlishúsi út á landi.
Mér finnst margir stílar fallegir og á erfitt með að finna mig í einhverjum einum. Stíllinn heima hjá mér í dag byggist á einhverju sem mér fannst fallegt og Sindra líka, en margt sem mér finnst fallegt finnst honum ljótt. Ég þakka fyrir það á hverjum degi því annars hefði ég aldrei tekið neina eina átt í kaupum á húsgögnum.

Hér kemur listi yfir eiginleika draumahússins míns:

1. Gamall stíll frekar en nýr. Og alls ekki flatt þak.
2. Mig langar að hafa bað. Það þarf samt helst líka að vera sturta.
3. Baðherbergi inn af hjónaherbergi væri algjör snilld.
4. RISA fataherbergi (sem stangast gjörsamlega á við það að vilja búa í gömlu húsi).
5. Eldhúseyja væri líka rosa hentug.
6. Hobbýherbergi til að þurfa ekki alltaf að dunda allt á borðstofuborðinu.
7. Vínrekkinn er alltaf fullur - og ég þarf ekki að borga fyrir það.
8. Eldavélin virkar og ofninn er góður.
9. Það er pláss fyrir gesti annars staðar en á vindsæng. Vei!
10. Málverkið hennar Elsu ömmu hangir á góðum stað.

Þetta er listi sem fór ekki framúr kröfum mínum þegar kemur að væntingastjórnun. Það má samt alveg gera málamiðlanir með flest þessara atriða, nema númer 8 og 10... og mögulega 3, ég sakna þess voðalega að hafa baðkar. 

Klára þetta á nokkrum fallegum myndum - sem eiga engan vegin saman en mér finnst allar frábærar.

Þrjár góðar bernskuminningar

Ég man mikið frá barnæsku minni. Reyndar hélt ég að allir gerðu það en með árunum hef ég rekið mig á að svo er alls ekki. Margir eiga ekki minningu fyrr en eftir að þeir byrja í grunnskóla á meðan aðrir eiga minningu frá fyrstu árum lífs síns. 
Áskorun dagsins snýr að umræddum minningum en hér fylgja þrjár slíkar.


1. Leikskóli, söngur og sippubönd
Ég söng mikið sem barn. Það þurfti engar sérstakar ástæður til þess og oftar en ekki var mér alveg sama hvort einhver væri að hlusta. Ég gekk um og söng, lék mér í rennibraut og söng, lék við brúðurnar mínar og söng. Ég veit ekki hvers vegna en greinilega hefur þetta gert eitthvað fyrir sálartetrið. Margir leikir sem ég fór í tengdust tónlist. Til dæmis danskeppnir í Brekkubæ með Aldísi þolinmóðu stóru frænku, tónlistarmyndbandaupptaka með Eyrúnu Hrefnu í Réttarholti (þar sem Jesus Christ Superstar og María Björk kom sterkt inn) og þykjast skrifa upp texta á gul blöð við plötuspilarann heima eins og pabbi án þess að kunna að skrifa. Seinna meir einkenndust leikirnir meira af textaskrifum og að syngja á kafi í djúpu lauginni. Þessa tvo leiki áttum við Hjördís Marta saman en ég býst við að sá seinni hafi verið vinsæll hjá mörgum. Sá fyrri virkaði hins vegar þannig að við skrifuðum báðar niður marga "titla" á textum (ekki titla sem voru til), brutum miðana saman og settum í glas. Við drógum síðan titil og völdum númer, en númerið táknaði blaðsíðutal í Stóru gítarbókinni. Við lagið sem prýddi blaðsíðuna þurftum við síðan að semja nýjan texta sem bar þann titil sem við höfðum dregið. Þarna komu fram góðir textar á borð við "Gulleggið hans Andra".

En aftur að leikskólanum. Fyrsta minningin sem hér um ræðir gerist í gamla kastalanum á Hádegishöfða og fyrir framan gamla leikfangaskúrinn. Ég man vel eftir því að hafa hlaupið í hringi um kastalann syngjandi Mýrdalssand á orginu á leikskólatíma. Eitt uppáhaldslagið mitt þá og stefið úr því það allra fyrsta sem ég lærði á píanó. Í hinni minningunni vorum við tvær, ég man ekki hver var með mér, en við notuðum trépall sem var á svæðinu sem svið, sitthvorn endann af sippuböndum sem míkrófóna og sungum af heilum hug Draum um Nínu. Ég man heldur ekki hvort ég var Stebbi eða Eyfi, enda hefur það alla tíð verið algjört aukaatriði fyrir mér. 


2. Svefngengill
Við hliðina á mér í Fellabæ bjuggu lengi vel tveir af mínum bestu vinum, systkinin Berglind og Bjarnþór. Þau voru bæði mjög góðir vinir mínir en Bjarnþór var nær mér í aldri svo framan af brallaði ég meira með honum. Það skipti mig þó svo litlu máli hvort þeirra ég léki mér við að fyrsta setningin þegar komið var til dyra heima hjá þeim var ávallt "Er Berglind eða Bjarnþór heima?". Yfirleitt var annað þeirra laust en stundum bæði og ekki veit ég hvernig við leystum þá það mál, ég man nefnilega ekki til þess að við höfum mikið leikið okkur öll saman. 
Leikirnir með Berglindi voru töluvert öðruvísi en leikirnir með Bjarnþóri. Með Berglindi klæddum við Hnoðra, köttinn þeirra, í dúkkuföt og höfðu hann sem aðal propsið í mömmó, byggðum upp völundarhús eða þrautabrautir úr lego og bókum fyrir hamsturinn hennar eða fundum þriðju stelpuna með okkur og að lokum var einhver skilinn útundan. Með Bjarnþóri snérist þetta meira um að byggja upp hjólabraut í grunninum, "mála" nýja bíla með vatni og drullu, búa til ryðgaða hluti því við vorum að safna og nenntum ekki að bíða eftir að þeir ryðguðu upp á eigin spýtur og lakka leikfangabíla með naglalakki. 
Ég hef 2 á ævi minni gengið í svefni, að mér vitandi. Annað skiptið vaknaði ég í stígvélum uppí sófa, hitt skiptið, sem hér frá segir, vaknaði ég og hélt mig hefði dreymt allt sem gerst hafði. Sumt mundi ég sem draum, sumt mundi ég alls ekki. Ég hef verið á bilinu 9-10 ára og átti herbergi í kjallara. Í svefni tókst mér að ganga upp stigann, inn í forstofu, stinga mér í stígvélin og fara út á náttkjólnum. Eina sem ekki var eðlilegt við þetta ferli var að ég skildi útidyrnar eftir opnar. 
Ég geng yfir til Berglindar og Bjarnþórs þar sem pabbi þeirra (Elli) var enn á fótum, horfandi á sjónvarpið. Ég banka og hann kemur til dyra.

Ég: Hæ. Er Berglind eða Bjarnþór heima?
Hann: (verulega hissa) Já... en þau eru löngu farin að sofa.
Ég: (ekki að skilja)
Löng þögn
Hann: Silla mín... átt þú ekki að vera löngu komin heim?
Ég: Hvað er klukkan?
Hann: Hún er orðin tvö.
Ég: Já, neinei... ég á ekki að koma heim fyrr en klukkan tíu.

Þetta var parturinn sem ég mundi eftir sem draum. Í skólanum daginn eftir fékk ég síðan að heyra frá þeim syskinum að ég hefði einnig reynt að fá snjósleða pabba þeirra að láni og gaf litlar skýringar á því hvað ég ætlaði mér með hann. Ella tókst að sannfæra mig um að fara heim og fylgdi mér yfir hálft bílaplanið en á móti mér tók pabbi á nærbuxunum að undra sig á aðstæðunum. 
Daginn eftir vakna ég, haldandi að allt hafi verið draumur, geng upp stigann og það fyrsta sem pabbi spyr er hvort ég hafi verið að heimsækja Berglindi og Bjarnþór um nóttina. Þetta þótti mér vægast sagt heldur óþægilegt og brá verulega að hann vissi um mína drauma. 


3. Ásgeir
Þegar ég var smábarn átti ég engan bangsa sem ég tengdi við. Ég átti hins vegar dúkku sem heitir Jóa og er nefnd eftir konu föðurbróður míns, en sú var mikið með mig og kom fram við mig eins og hin börnin sín. Dúkkan var gjöf frá henni til mín þegar ég var mjög lítil en í minningunni er hún keypt í Kaupfélaginu á Borgarfirði eysta. Þessi dúkka dröslaðist með mér flest og fékk stundum slæma útreið, ekki alltaf viljandi. Til að mynda var ég einhverntíma svo reið við mömmu að hafa látið klippa hárið mitt stutt (ég borðaði það í tíma og ótíma) að hún sá sig tilneydda til að tilkynna mér að hárið yxi aftur. Með þetta að leiðarljósi sótti ég Jóu og byrjaði að klippa hana þar til misskilningur minn var leiðréttur og ég gerði mér grein fyrir því að hennar hár yxi aldrei aftur. Jóa er því með broddaklipptan topp. 
Þó Jóa sé yndisleg og mamma hafi komið fram við hana eins og alvöru barnabarn og til dæmis saumað á hana jólakjól í stíl við minn, þá er hún ansi óþægileg að kúra með þar sem stór partur af henni er úr plasti. 
Um jólin 1995 (frekar en 1996) gáfu Jóa og Aldís mér bangsa. Ég þurfti ekki lengi að veltast með nafnið á honum því Ásgeir, bróðir pabba, var jú maðurinn hennar Jóu og því nefndi ég bangsann eftir honum. Jólin sem ég fékk Ásgeir keyrðum við á Borgarfjörð í jólaboð eins og venjan var. Og eins og venjan var þá varð ég bílveik á leiðinni. Þetta sinn minnir mig að ekki hafi þurft að stoppa svo ég gæti ælt, en það fór nú ekki betur en svo að þegar komið var á Borgarfjörð gusaðist út úr mér æla - og partur af henni lenti beint á bossann á nýja Ásgeiri. Þetta var mikil sorg og Ásgeir strax tekinn í rassaþvott. 
Eftir þvottinn þótti mér þó ennþá ælulykt af honum og brá Aldís þá á það ráð að spreyja á hann ilmvatni. Nítján árum seinna get ég enn ímyndað mér ilmvatnslyktina þegar ég hugsa um Ásgeir. 
í dag býr Ásgeir í gamla herberginu mínu í Fellabæ. Við reynum að nýta tímann vel þegar við hittumst.

Sjálfsmynd

Janúar liðinn og ég hef staðið mig sæmilega vel við vikumarkmiðin mín þennan mánuðinn.
Eins og áður hefur komið fram byrjaði ég fyrstu viku ársins á sparnaðaráskorun þar sem ég skipulagði 5 kvöldmáltíðir fyrir vikuna á eftir. Það gekk eftir og ég meira að segja stóð við planið. Reyndar líkaði okkur svo vel við þetta fyrirkomulag að við höfum síðan sett niður plan á hverjum sunnudegi fyrir komandi viku. Þetta eyðir öllu stressi sem kann að myndist korter í fimm, rétt áður en vinnutíma lýkur og maður áttar sig á að burðir til að skipuleggja matarplön eru engir. Allir búnir á því og svangir.
Þetta fyrirkomulag kemur líka í veg fyrir margar Take-Away reddingar og hefur því einnig góð áhrif á budduna.

Önnur vika ársins snéri að skrifum og markmiðið hæfilegt, eitt blogg og eitt ljóð. Það kláraði ég innan þess tímaramma sem um var samið (við sjálfa mig). Þriðju vikuna var markmiðið tvær hálftíma tarnir af söngæfingum. Þar kom sér vel að Aldís bað mig að taka bakraddir á tónleikum hjá sér 4. febrúar nk. og hélt æfingu. Þar var fyrri hálftíminn kominn og sá seinni var tekinn á besta stað í heimi með ágætu sándi, í sturtunni.
Fjórðu vikuna hét ég því að drekka amk. 1 líter af vatni á dag. Fyrir flesta er það kannski ekki mikið mál, en ég þarf virkilega að einbeita mér til að ná svo miklu magni og því tilvalið að setja það sem markmið. Það gekk mjög vel, alla daga nema laugardaginn tókst þetta en því miður hefur þessi vani ekki náð að festast nægilega vel.  Næst ætlaði ég að setja markmiðið í 2 lítra. Sjáum til með það.

Síðustu vikuna ákvað ég síðan að gleðja tvo vini með litlum en skemmtilegum og fallegum gjöfum. Fanney, vinkona mín, átti afmæli á mánudaginn en ég ákvað að telja afmælisgjöfina hennar ekki með því það myndi auðvelda málið um helming. Í staðinn keypti ég lítinn pakka handa vinkonu sem stödd er erlendis tímabundið vegna vinnu sinnar en ég vil ekki segja hver gjöfin er því líklega er hún ekki komin til hennar. Ég nýtti síðan tækifærið og fór að þeim gamla sið að mæta með eitthvað í matarboð sem mér var boðið til í gær. Ég fór í Kraum og fann þar gullfallegar fjólubláar Et, drekk og ver glaðr servíettur eftir Kristínu Þóru. Þegar ég vel svona smágjafir reyni ég að hafa að leiðarljósi að gefa eitthvað sem maður tímir kannski ekki að láta eftir sér sjálfur dagsdaglega, þó það sé ekki svo dýrt.

Stóra janúar áskorunin mín var tengd hreyfingu en henni er ekki lokið. Ég tók ákvörðun um að klára hana þrátt fyrir að ná því ekki innan setts tímaramma og mun blasta henni hér þegar það hefur tekist með viðeigandi tölfræðiupplýsingum.

Stóra febrúar áskorunin er tengd þessu bloggi og byrjar með þessari fínu sjálfsmynd af mér heima, uppí sófa, á náttfötunu... á deitkvöldi Frk. Veiku og Hr. Þunna (en Þunni þurfti að senda einn tölvupóst)!

Vonandi var janúar ykkur góður kæru vinir. Febrúar er miklu styttri - og því um að gera að flýta sér ennþá meira að gera hlutina því hann verður búinn áður en við vitum af! Besta ráð í heimi? Mögulega ekki.